Welke worst bij de puree?
Stevige falukorv die een bakkorstje krijgt zonder open te knappen, of milde worst die zijn vorm houdt – zo kies je de worst.
Naar de pagina over falukorvKoolraap, aardappel en wortel gestampt in de pan, de worst ernaast gebakken
Het deksel rammelt op de pan, en een gele damp drijft met de geur van koolraap over de sneeuw weg. Iemand steekt een mes in een blokje en knikt. Tijd om af te gieten. Naast de pan sissen de plakjes worst in de koekenpan, en de kinderen, die met elk een kom in hun wanten hebben staan wachten, schuiven dichter naar het vuur.
Rotmos (Zweedse stamppot van koolraap, aardappel en wortel) is van oudsher wintereten. Koolraap, aardappel en wortel blijven lang goed, wegen weinig in de bagage en worden een puree die in de kou echt verzadigt. Boven vuur is het eenvoudig, zolang je weet waar de lastige punten zitten: de koolraap is veel harder dan de aardappel en moet kleiner gesneden worden, het duurt bij vorst lang voordat het water kookt, en een dikke puree brandt makkelijk aan op de bodem maar wordt op het bord snel koud. Is het de eerste keer dat jullie buiten in een pan koken, lees dan eerst over koken in een pan boven het vuur.
Hebben jullie voorgekookte varkensworst, dan kun je die in de pan opwarmen in plaats van in de koekenpan. Leg hem de laatste tien minuten heel boven op de groenten, laat hem in de stoom door en door warm worden en haal hem eruit voordat je het water afgiet.
Heb je dit recept gemaakt? Geef je beoordeling
0,0 van de 5 · 0 stemmen
van de 5
stem
stemmen
Wees de eerste die dit recept beoordeelt.
Bedankt voor je stem!
Je stem kon nu niet worden opgeslagen. Probeer het later nog eens.
🔥 Boven vuur
🔥 Boven vuur
🔥 Boven vuur
🔥 Boven vuur Je kunt rotmos op drie manieren verdelen tussen de keuken en het vuur. Kies op basis van hoe koud het is en hoe lang de kinderen stil kunnen staan.
Zo komen de ingrediënten onderweg de kou door:
Water is het zwaarst om te dragen. Een liter bijna kokend water in de thermoskan zorgt dat de pan veel sneller aan de kook komt, en de rest kun je aanvullen met koud water of gesmolten sneeuw. Meer over wat je op een winterdag thuis doet en wat buiten, vind je in buiten koken in de winter.
Het afgieten is het gevaarlijkste moment. Een pan met kokend water is zwaar, en de stoom die in de kou naar buiten golft, kan net zo erg branden als het water. Daarom schep je het meeste eruit voordat je het laatste afgiet. De kinderen staan een eindje verderop als de pan wordt opgetild en het water wordt afgegoten. Giet het water niet in het vuur, want dat geeft een wolk van as en hete stoom.
Warme puree blijft aan de huid plakken. Een dikke, warme puree blijft plakken zoals pap en kan diepere brandwonden geven dan water. Roer de portie van de kinderen om en laat hem even afkoelen in de kom, en voel met een lepel in het midden voordat je hem aangeeft.
Brandwonden buiten in de winter. Koel de brandwond ongeveer een kwartier met lauw water, nooit met sneeuw of ijs, en houd de rest van het lichaam warm. Zoek medische hulp bij blaren groter dan de hand van het kind, bij brandwonden in het gezicht, op de handen of de voeten, en altijd als het kind 12 maanden of jonger is. Meer over veilig zijn bij het vuur lees je hier: brandveiligheid in de natuur.
Rauwe varkensworst moet helemaal gaar zijn. Varkensworst en värmlandskorv (Zweedse worst met aardappel) zijn er zowel rauw als voorgekookt, en dat staat op de verpakking. De rauwe is dik en moet helemaal gaar zijn voordat je hem eet. Boven vuur is dat moeilijk zeker te weten, vooral als de worst in de kou heeft gelegen. Kook hem daarom thuis volgens de aanwijzing en neem hem koud mee. Dan hoeft hij bij het vuur alleen warm te worden, net als de falukorv.
Warm in de thermos, en restjes. Puree die later uit een voedselthermos wordt gegeten, moet er gloeiend heet in, minstens 60 graden, en op dezelfde dag worden opgegeten. Restjes kunnen in een goed sluitende pot in de sneeuw afkoelen als het een paar graden boven nul is of kouder, en moeten de koelkast in zodra jullie thuis zijn.
Allergenen: de boter bevat melk. Worst kan melkeiwit en soms gluten bevatten, dus lees de verpakking. Mosterd is zelf een allergeen. Vervang je de koolraap door knolselderij, dan bevat de puree selderij.
Thuis kunnen schoolkinderen wortels en aardappelen schillen met een dunschiller. Koolraap is zo hard dat het mes makkelijk uitschiet, dus die snijdt een volwassene. Bij het vuur kunnen de kinderen stukjes worst of barbecueworstjes aan stokken rijgen en ze op afstand van de gloed roosteren, zie eten aan een stok.
Het leukste moment is het stampen. Als het water is afgegoten en de pan stevig op een platte steen staat, met een volwassene die het handvat met vuurhandschoenen vasthoudt, kan het kind stampen met de pureestamper. De pan is aan de buitenkant nog heet, dus het kind moet wanten aanhebben en niet over de stoom heen leunen.
Koolraap heeft een uitgesproken smaak die niet alle kinderen de eerste keer lekker vinden. Meer wortel en aardappel en wat minder koolraap geven een mildere, zoetere puree. Meer over de taakverdeling rond het vuur vind je in koken met kinderen boven het vuur.
Willen de kinderen het liefst worst, maar willen jullie iets wat makkelijker te maken is dan puree, dan past bonen en worst boven open vuur in dezelfde pan.
Rotmos maak je van koolraap, aardappel en vaak wortel, en klassiek stamp je het met het kookwater en boter. Aardappelpuree maak je alleen van aardappelen en stamp je met melk of room. Rotmos is daarom wat grover, geler en heeft een duidelijkere smaak van koolraap.
Dat hangt af van hoe groot de stukken zijn. Blokjes van ongeveer een centimeter worden meestal in 15–25 minuten zacht zodra het water zachtjes kookt. Grote stukken kunnen twee keer zo lang duren, en koolraap die lang in de voorraadkast heeft gelegen, heeft meer tijd nodig dan verse. Controleer altijd met een mes: dat moet er zonder weerstand doorheen gaan.
Varkensworst is de klassieker bij rotmos, maar buiten zijn voorgekookte varkensworst of falukorv het makkelijkst, omdat die alleen warm hoeven te worden. Falukorv in plakjes krijgt een mooi bakkorstje in de pan. Wat een goede falukorv onderscheidt van een mindere, lees je op de pagina over falukorv.
Nee. Traditionele rotmos wordt gestampt met het kookwater en boter. Willen jullie hem romiger, dan kun je verdunnen met wat melk of room, maar buiten in de winter is het makkelijker zonder.
Ja. Verwarm een voedselthermos voor met kokend water, giet het weg en vul de thermos tot de rand met gloeiend hete rotmos. Eet het op dezelfde dag op. Is het intussen lauw geworden, warm het dan op in de pan bij het vuur en roer goed.
Ja, rotmos kun je in porties invriezen. Na het ontdooien wordt het vaak wat losser, maar dat verdwijnt als je het omroert en opwarmt. Bevroren rotmos ontdooit op een winterdag onderweg niet, dus neem het liever warm mee in de thermos.
Voor de kinderen past een mok warme appelmost terwijl de pan kookt. Meer gerechten voor hetzelfde vuur vind je in koken op vuur.
Meer bij de worst en de pan
Welke worst bij de puree?
Stevige falukorv die een bakkorstje krijgt zonder open te knappen, of milde worst die zijn vorm houdt – zo kies je de worst.
Naar de pagina over falukorvDe worst aan een stok
De kinderen roosteren de stukjes worst zelf terwijl de puree kookt – stokken, afstand en wat je nog meer aan een stok kunt maken.
Zie eten aan een stokDe pan en de thermos in de slee
Zware pan, voedselthermos en een zak koolraap in blokjes – zo pak je de slee in zodat er niets bevriest, lekt of omvalt.
De pulk goed inpakken