Termos robi połowę roboty
Tak przyniesiesz ciepło z domu w termosie obiadowym, a kuchenka biwakowa będzie tylko podgrzewać i zagotowywać – kiedy mróz odbiera kuchni moc.
Do zimowej kuchniZiemniaki i por w garnku, łosoś na końcu, a na wierzchu koperek
Miejsce na ognisko jest tam, gdzie trasa biegowa skręca między świerki. Ognisko pali się już od chwili, śnieg stopniał ciemnym kręgiem wokół kamieni, a garnek stoi już na ruszcie. Z termosu paruje bulion z ziarnami ziela angielskiego i liściem laurowym, który wiruje w środku. Dziesięć minut później nad całą polaną pachnie koperkiem i nikt już nie pyta, ile jeszcze zostało.
Laxsoppa to fińskie codzienne danie, lohikeitto, i wyjątkowo dobrze pasuje do zimy: syci, rozgrzewa od środka, a prawie całą pracę można wykonać w domu. Jedyne, co naprawdę musi się wydarzyć przy ognisku, to to, co sprawia, że zupa jest dobra – łosoś ma się delikatnie gotować na małym ogniu przez ostatnie minuty, żeby trzymał się w dużych, soczystych kawałkach.
Gotowaliście według tego przepisu? Wystaw ocenę
0,0 z 5 · 0 głosów
na 5
głos
głosów
Oceń ten przepis jako pierwszy.
Dziękujemy za głos!
Nie udało się teraz zapisać głosu. Spróbuj ponownie później.
🔥 Z ogniska
🔥 Z ogniska
🔥 Z ogniska
🔥 Z ogniska Garnek z dwoma litrami zimnej wody w mroźny dzień długo się zagotowuje. Dlatego zupę dzieli się na dwie części.
W domu: zagotujcie wodę z kostką bulionową, zielem angielskim i liściem laurowym. Rozgrzejcie termos gorącą wodą, wylejcie ją i napełnijcie termos wrzącym bulionem. Obierzcie ziemniaki i pokrójcie je w kostkę o boku około 1,5 centymetra – małe kawałki szybciej miękną na dworze. Przekrojone powierzchnie mogą w ciągu kilku godzin lekko poszarzeć, ale to nieszkodliwe i w zupie prawie niewidoczne. Pokrójcie cienko por i marchewkę i włóżcie wszystko do szczelnego pojemnika. Pokrójcie łososia w kawałki 3-centymetrowe i sprawdźcie opuszkami palców, czy nie ma ości.
Przy ognisku: warzywa się podsmaża, wlewa bulion, ziemniaki gotują się do miękkości, a łosoś pyrka przez ostatnie minuty. Od postawienia garnka na ruszcie trwa to nieco ponad pół godziny, trochę dłużej z mrożonym łososiem.
Jeśli macie cały dzień na zimowym biwaku i śnieg do stopienia, możecie zacząć od zera przy ognisku – liczcie wtedy więcej czasu i najpierw przeczytajcie: topienie śniegu na wodę. Więcej sposobów na to, żeby termos odwalił robotę, znajdziecie tutaj: gotowanie na dworze zimą.
Łosoś ma być ugotowany na wskroś, a jest, gdy kawałki gotowały się na małym ogniu, aż są nieprzezroczyste w środku. Łosoś ze sklepu jest zwykle hodowlany. Jeśli macie dzikiego łososia z Bałtyku, Zatoki Botnickiej, jeziora Vänern albo Vättern, dzieci, młodzież, kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny jeść go najwyżej kilka razy w roku, bo może zawierać dioksyny i PCB.
Zupa, która zostaje w garnku, musi być naprawdę gorąca, powyżej 60 stopni, albo trzeba ją zjeść. Gdy wystygnie poniżej około 50–55 stopni, mogą zacząć się namnażać bakterie.
Pod ogniskiem na śniegu podłoże pod żarem topnieje i garnek może zacząć się przechylać. Lepiej postawcie ruszt albo trójnóg na prawdziwym miejscu na ognisko albo na kamieniach i sprawdźcie, czy garnek stoi stabilnie, zanim wlejecie bulion. Więcej o bezpiecznym rozpalaniu ognia znajdziecie tutaj: bezpieczeństwo przy ognisku w przyrodzie, a o zakazach palenia ognia tutaj: rozpalanie ognia w przyrodzie – zasady.
Jeśli ktoś się oparzy: od razu polewajcie skórę chłodną wodą, ale nie dłużej niż kwadrans – potem rośnie ryzyko wychłodzenia, a na mrozie dzieje się to szybko. Nigdy nie przykładajcie śniegu ani lodu do oparzenia. Nie zdejmujcie ubrań, które przywarły do skóry. Szukajcie pomocy medycznej, jeśli pojawią się pęcherze na powierzchni większej niż dłoń poszkodowanego, jeśli oparzenie jest na twarzy albo dłoniach lub jeśli dziecko ma rok albo mniej.
Alergeny: zupa zawiera ryby i mleko (śmietanka i masło). Niektóre kostki bulionowe zawierają seler albo gluten, więc czytajcie skład na opakowaniu, jeśli ktoś ma alergię.
Dzieci mogą ciąć koperek nożyczkami prosto do kubka, odliczyć osiem ziaren ziela angielskiego i w domu szukać pęsetą ości w kawałkach łososia. Przy ognisku starsze dziecko może wkładać chochlą kawałki łososia do garnka, z dorosłym obok.
Niech porcja dziecka postoi minutę w kubku, zanim zacznie jeść, i postawcie kubek na pieńku albo siedzisku, a nie na kolanach. Więcej o gotowaniu z dziećmi przy ognisku znajdziecie tutaj: gotowanie z dziećmi nad ogniskiem, a o tym, jak zimą zadbać o ciepło najmłodszych, tutaj: zimowe biwakowanie z dziećmi.
Niczym. Lohikeitto to fińska nazwa tej samej zupy: łosoś, ziemniaki, marchewka i por albo cebula w bulionie z zielem angielskim, zaokrąglone śmietanką albo mlekiem i dużą ilością koperku. Finlandia ma nawet własny dzień zupy rybnej, we wtorek w lutym.
Tak. Włóżcie zamrożone kawałki prosto do zupy, poczekajcie, aż znów zacznie pyrkać, i liczcie 8–10 minut zamiast 4–5. Sprawdźcie, czy nawet najgrubsze kawałki są w środku nieprzezroczyste.
Łosoś jest delikatny i jest gotowy w kilka minut. Jeśli gotuje się razem z ziemniakami, rozpada się i robi suchy. Niech pyrka na brzegu żaru, a nie wrze na jego środku.
Można, ale łosoś rozpada się w termosie, a zupa przypomina wtedy bardziej kremową zupę rybną. Napełnijcie rozgrzany termos wrzącą zupą i zjedzcie ją w ciągu kilku godzin. Jeśli zupa zdążyła zrobić się letnia, kiedy otwieracie termos, najbezpieczniej jej nie jeść.
Niech resztki szybko wystygną w szczelnym pojemniku na mrozie – to działa, gdy jest kilka stopni powyżej zera albo zimniej. Przed ponownym jedzeniem podgrzejcie zupę do wrzenia. Jeśli długo stała letnia, najbezpieczniej jej nie zostawiać.
Do picia przy ognisku woda albo ciepły sok. Na deser pasuje kubek czegoś ciepłego z osobnego termosu: blåbärssoppa.
Więcej jedzenia przy zimowym ognisku
Termos robi połowę roboty
Tak przyniesiesz ciepło z domu w termosie obiadowym, a kuchenka biwakowa będzie tylko podgrzewać i zagotowywać – kiedy mróz odbiera kuchni moc.
Do zimowej kuchniChleb do maczania w zupie
Sucha mieszanka z domu i dziesięć minut na patelni obok garnka – ciepły chleb do laxsoppa prosto przy ognisku.
Do chlebka z patelniGarnek, termos i łosoś w pulce
Tak spakujesz pulkę: ciężkie rzeczy nisko na środku, a termos i pojemnik z jedzeniem na wierzchu, pod ręką na postoju.
Do przewodnika o pulce