Een vuur dat een uur lang gelijkmatig brandt
Flammad lax vraagt lange tijd een hoge, stabiele vlam. Zo bouw je het vuur op, kies je het hout en houd je het brandend zonder dat het inzakt.
Lees over vuur makenEen zijde zalm, een plank en een vuur dat van opzij verwarmt
Het vuur is hoog en breed, en de hitte voel je al op twee meter afstand. Aan de rand staat een lichte plank tegen een paar stenen, met een hele zijde zalm die met kleine houten pinnen is vastgezet. Geen pan, geen rooster. Alleen vis, hout en een muur van vlammen die de zalm langzaam glanzend en aan de randen goudbruin maakt.
Dit is Finse loimulohi, flammad lax: zalm die gaart naast de vlammen. De vis ligt nooit boven het vuur, maar staat ernaast en gaart door de stralingswarmte, ongeveer zoals voor een open haard. Het vraagt een groter vuur en meer geduld dan een pan, maar het is een van de eenvoudigste manieren om een hele vis voor veel mensen klaar te maken. Alles draait om drie dingen: de juiste plank, de juiste afstand en dat je de plank verplaatst in plaats van het vuur.
Heb je dit recept gemaakt? Geef je beoordeling
0,0 van de 5 · 0 stemmen
van de 5
stem
stemmen
Wees de eerste die dit recept beoordeelt.
Bedankt voor je stem!
Je stem kon nu niet worden opgeslagen. Probeer het later nog eens.
🔥 Boven vuur
🔥 Boven vuur
🔥 Boven vuur
🔥 Boven vuur De plank. Hij moet onbehandeld zijn: geen geïmpregneerd, geverfd, gelakt, geolied of gelijmd hout, en nooit restafval van een bouwplaats waarvan je niet weet wat ermee gebeurd is. Impregneermiddelen en verf geven stoffen af die niet in het eten horen als het hout warm wordt. Els wordt vaak als het beste gezien, en berk, esp en beuk werken ook goed. Maar een gewone geschaafde plank van spar of grenen wordt in Finland ook veel gebruikt, en je kunt kant-en-klare loimuplanken van sparrenhout kopen. Kies een stuk zonder grote kwasten en harszakken. Een geschaafd oppervlak maakt het makkelijker om de vis achteraf los te halen.
Leg de plank een uur van tevoren in het water, in een meer, een beek of thuis in de badkuip. Een natte plank verkoolt minder snel aan de randen. Je kunt dezelfde plank meerdere keren gebruiken als je hem tussendoor schoonschrobt en goed laat drogen.
De pennen. Houten pennen zijn traditioneel en het beste. Metalen spijkers geleiden warmte de vis in, koken het vlees eromheen gaar en kunnen ervoor zorgen dat de vis loslaat en in de as valt als hij zacht wordt. Pennen snij je uit een droge loofhouttak, ongeveer zo dik als een potlood, met een puntig uiteinde. Boor de gaten van tevoren, dan splijt de plank niet. Hoe je veilig snijdt en welk hout geschikt is, lees je in grillstok en driepoot snijden. Heb je geen tijd om te snijden, dan kan het met roestvrijstalen spijkers, maar die worden ook warm en de vis eromheen is sneller gaar. Gebruik geen verzinkte bouwspijkers, die zijn gemaakt voor hout en niet voor eten.
Het vuur. Deze methode heeft vlammen nodig, geen gloed. Bouw een breed, hoog vuur dat een uur lang stabiel kan branden, en begin minstens een halfuur voordat de vis erbij moet. Loofhout geeft gelijkmatiger warmte en minder roet dan naaldhout. De basis van een vuur opbouwen en brandend houden vind je in vuur maken, en de keuze van het hout in vuurkennis en tips.
Leg je de plank liever boven de gloed, met de vis naar boven, dan is dat een andere methode. Die vind je in vlees en vis op een plank boven de gloed.
Thuis doe je wat tijd kost: haal de graten met een pincet uit de zalm, leg de plank in het water en snij de pennen. Zout de zalm een uur voordat jullie vertrekken, of de avond ervoor als jullie ver moeten. Het zout trekt er een beetje vocht uit en geeft steviger vlees dat beter op de plank blijft zitten. Leg de gezouten zijde in een zak in de koelbox met koelelementen.
Zalm is een gekoeld product en moet tot het laatste moment koud blijven. In de zomerwarmte mag hij in totaal niet langer dan twee uur buiten staan, en nooit in de zon. Haal hem er pas uit als het vuur klaar is. Hoe jullie buiten rauwe vis en bereid eten gescheiden houden en achteraf afwassen, lees je in hygiëne en afwassen buiten.
De afstand. Er is geen exacte maat, want het hangt af van hoe groot het vuur is. Daarom is de handtest zo handig. Als grove richtlijn kan een kleiner vuur 25–30 centimeter vragen en een echt groot vuur bijna een meter. Het belangrijkste is dat de vlammen de vis nooit raken. Dan wordt hij roetig, verbrandt de buitenkant voordat de binnenkant gaar is en ontstaan er meer van de stoffen die we volgens Livsmedelsverket (de Zweedse voedselautoriteit) moeten vermijden.
De hoek. De plank moet bijna loodrecht staan en alleen zo ver hellen dat hij stevig staat. Helt hij te veel, dan ligt de vis boven het vuur in plaats van ernaast, en dan druipt het vet in de vlammen.
De wind. De stralingswarmte van de vlammen gaat recht naar buiten in alle richtingen en trekt zich weinig aan van de wind. Wat de wind wel verplaatst, zijn de vlammen, de hete lucht en de rook, die naar de luwe kant hellen. Staat de plank daar, dan likken de vlammen aan de vis, verbrandt de buitenkant en hangt de rook er de hele tijd omheen. Zet hem liever dwars op de wind of aan de kant waar de wind vandaan komt, waar de vlammen van de vis af hellen. Daar is het koeler, dus schuif de plank dichterbij tot de handtest klopt. Let op de vlammen en verplaats de plank als de wind draait. Waait het hard, dan wordt het een andere dag – een groot vuur bij harde wind is moeilijk in de hand te houden en gevaarlijk.
Meerdere planken. Koken jullie voor veel mensen, zet de planken dan in een halve cirkel rond het vuur en schuif ze elke tien minuten een plek met de klok mee. Zo krijgen ze allemaal dezelfde warmte.
Een flammad lax vraagt een groter vuur dan gewoon koken. Controleer altijd of er een stookverbod geldt waar jullie zijn – het besluit van de länsstyrelse (de provinciale overheid) of de gemeente is bepalend. Hoe de regels eruitzien, lees je in vuur maken in de natuur – regels en verantwoordelijkheid.
Meer tips over vuur en veiligheid vind je in brandveiligheid in de natuur.
De vis. Zalm moet in de kern minstens 60 graden zijn, dan gaan eventuele parasieten dood. Wild gevangen zalm uit de Oostzee en de Botnische Golf kan dioxine en pcb's bevatten. Livsmedelsverket raadt kinderen en jongeren, en iedereen die zwanger is, borstvoeding geeft of zwanger wil worden, aan om die hooguit 2–3 keer per jaar te eten. Gekweekte zalm valt niet onder dat advies. Laat restjes niet buiten staan – leg ze in de koelbox en daarna in de koelkast bij 4 graden zodra jullie thuis zijn.
Allergenen: vis en melk (boter, zure room).
Een groot vuur is spannend en gevaarlijk tegelijk. Maak een duidelijke grens op de grond, bijvoorbeeld een kring van stokjes een eindje buiten het vuur, en spreek af dat alleen de volwassene die het vuur verzorgt erbinnen komt. De kinderen zitten aan de kant waar de wind vandaan komt, waar geen rook is.
Kinderen kunnen voor en na veel doen. Ze kunnen zout en dille strooien, de pennen tellen en helpen droog hout te verzamelen. Oudere kinderen kunnen met een volwassene ernaast pennen snijden. Ze kunnen ook samen met een volwassene de handtest doen, ver van de vlammen, en voelen hoe de warmte verandert als de plank verplaatst wordt. De plank, het kwastje met boter vlak bij het vuur en het bijleggen van hout zijn voor een volwassene. Meer klusjes voor kinderen bij het vuur vind je in koken met kinderen boven het vuur.
Loimulohi is Fins en betekent ongeveer 'gevlamde zalm'. De zalm wordt met houten pennen op een plank vastgezet en schuin aan de rand van een open vuur gezet, waar hij door de stralingswarmte gaart. In Finland hoort het bij de zomer, en je kunt het ook op markten kopen.
Onbehandeld en liefst geschaafd hout. Els wordt vaak als het beste gezien, maar spar en grenen worden in Finland ook gebruikt en werken goed als je een stuk zonder grote kwasten en harszakken kiest. Berk, esp en beuk kunnen ook. Gebruik nooit geïmpregneerd, geverfd, gelakt of gelijmd hout.
Liever niet. IJzeren spijkers worden heet, koken het vlees eromheen gaar en kunnen ervoor zorgen dat de vis loslaat. Houten pennen in voorgeboorde gaten zijn het beste. Roestvrijstalen spijkers kunnen als je geen pennen hebt. Verzinkte bouwspijkers zijn gemaakt voor hout en horen niet in het eten.
Een hele zijde zalm duurt ongeveer 40–60 minuten, een dunnere filet ongeveer 25–35 minuten. De tijd hangt af van de grootte van het vuur, de afstand en de wind. De vis is klaar als hij in het dikste deel minstens 60 graden is.
Ja, liefst een uur. Een natte plank verkoolt minder snel aan de randen en gaat langer mee.
Op de barbecue ligt de plank plat boven de gloed, vaak met deksel, en de vis gaart door warmte van onderen en rook van de plank. Flammad lax staat naast de vlammen en gaart vanaf de zijkant. Die methode wordt beschreven in de gids over vlees en vis op een plank boven de gloed.
Meer voor een avond bij het grote vuur
Een vuur dat een uur lang gelijkmatig brandt
Flammad lax vraagt lange tijd een hoge, stabiele vlam. Zo bouw je het vuur op, kies je het hout en houd je het brandend zonder dat het inzakt.
Lees over vuur makenSnij de pennen zelf
Het mes, de grepen en welk hout geschikt is. Met dezelfde kennis maak je pennen voor de plank, een grillstok en een driepoot.
Naar de snijgidsAardappelen in de gloed terwijl de zalm staat
Het vuur voor de zalm geeft een gloedbed aan de rand. Daar poffen de aardappelen in hetzelfde uur, en alles is tegelijk klaar.
Aardappelen poffen in de gloed