Populaire zoekopdrachten

    Een snijmes met een heft van berkenbast en een leren schede ligt op een roze stoffen zitkussen in het gras, naast twee veerstokjes met gekrulde spaantjes, gesneden uit gekloofd naaldhout.

    Grillstok, pannenhaak en driepoot snijden – hout, grepen en plek

    🔎 Researchgids Laatst gecontroleerd op 12 november 2026

    Foto: 相馬 拓也 (CC BY-SA 4.0)

    Kort antwoord

    Kies een verse, rechte stok van hazelaar, boswilg of berk, ongeveer een meter lang en zo dik als een duim, en schil de bovenste 15–20 centimeter. Gebruik nooit taxus, en vermijd struiken die je niet herkent. Ga zitten, snijd van je lichaam af en houd een armlengte vrij om je heen. Levende takken mag je alleen met toestemming van de landeigenaar meenemen, dus knip de stokken thuis of vraag het.

    De barbecueworstjes liggen in de koelbox en het vuur is opgebrand tot gloed, maar niemand heeft aan de spiesen gedacht. Een kind heeft al een droge tak onder een spar gevonden en houdt die triomfantelijk boven het vuur. Tien seconden later staat de punt in brand, en het worstje valt in de as.

    Dat is te voorkomen. Een goede grillstok snijd je in vijf minuten, als je weet welk hout je moet nemen, hoe je het mes vasthoudt en waar je zit. Met dezelfde kennis maak je een pannenhaak, een driepoot voor de koffieketel en een eenvoudige spatel.

    Het ezelsbruggetje: hout, greep, plek

    Drie vragen voordat het mes tevoorschijn komt.

    1. Het hout. Is het een houtsoort die geschikt is voor eten, is het vers of droog, en mag je het meenemen?
    2. De greep. Is het mes scherp en geschikt voor wie snijdt, en wijst de snede van je lichaam af?
    3. De plek. Zit je, is er een armlengte vrij om je heen, en zit je een eind van het vuur af?

    Het meeste wat misgaat bij het snijden bij het vuur, is terug te voeren op een van deze drie.

    Het hout: welk hout geschikt is

    Wat goed werkt

    HoutsoortHoe je het herkentHet best voor
    HazelaarStruik met veel rechte, smalle stammen en ronde, ruwe bladerenGrillstokken, palen voor een driepoot, haken
    Boswilg en wilgGrijzige, gladde bast, wilgenkatjes in het voorjaar, zacht houtGrillstokken, makkelijk te snijden voor beginners
    BerkWitte bast, licht en stevig houtSpatel, botermes, haken
    ElsDonkere bast, het hout wordt oranjerood als je erin snijdtSpatel, stokken

    Loofhout heeft de voorkeur. Het smaakt nergens naar, plakt niet en is makkelijk te schillen. Naaldhout zoals spar en den werkt in noodgevallen, maar de hars blijft aan handen en mes plakken en kan het eten een bittere harssmaak geven.

    Boswilg is vriendelijk voor beginners, omdat het hout zacht is. Hazelaar is taai en buigt liever dan dat hij breekt, en daarom is het de klassieke grillstok.

    Wat je moet vermijden

    Giftinformationscentralen (het Zweedse vergiftigingeninformatiecentrum) heeft een plantenregister waarin staat wat giftig is en hoeveel. Dit zijn de planten die het waard zijn om te herkennen als de kinderen stokken zoeken:

    PlantWaar hij groeitWaarom je hem moet vermijden
    TaxusTuinen, parken, hagen en soms in het wild in Zuid-Zweden. Donkere, platte naalden en rode bessenDe naalden en de pitten in de rode bessen zijn giftig, en een ernstige vergiftiging kan in zeldzame gevallen het hart aantasten. Nooit gebruiken
    Rood peperboompjeBos en tuin, roze bloemen vroeg in het voorjaar, rode bessenBast en bessen zijn sterk irriterend, en het sap kan huid en ogen irriteren
    Gelderse roosVochtig bos en beekoevers, gelobde bladeren en rode, glanzende bessenBitterstoffen die buikklachten kunnen geven
    Rode kamperfoelieBosranden en tuinenIrriterende stoffen die buikklachten kunnen geven
    WegedoornWeiden, bosranden en kalkgrond, zwarte bessenLaxerende stoffen die braken en diarree kunnen veroorzaken
    KardinaalsmutsStruikgewas in Zuid-Zweden, roze zaaddozen met oranje zadenLicht giftig, irriterende bitterstoffen die buikklachten kunnen geven
    Rododendron, laurierkers en hulstTuinenRododendron heeft gif in de bladeren en bloemen, laurierkers in de bladeren en pitten, en hulst bevat irriterende stoffen

    Geen van deze planten is geschikt om op te grillen, en het eenvoudigst is één enkele regel: ken je de struik niet, neem de stok dan niet. Laat de kinderen zien hoe taxus eruitziet voordat jullie op zoek gaan naar stokken.

    Heeft iemand op taxus gekauwd, of bessen of naalden gegeten van een plant die jullie niet herkennen, bel dan Giftinformationscentralen op 010-456 67 00. Bij ademhalingsproblemen, bewusteloosheid of krampen bel je 112.

    Vers of droog?

    Voor de grillstok is vers hout het best. Het bevat sap, vat minder snel vlam als het dicht bij de gloed komt en is taai genoeg om niet te knakken als het worstje het naar beneden trekt.

    Een droge stok van de grond is makkelijker te vinden, maar vat sneller vlam, kan vanbinnen vermolmd zijn en is vaak vuil. Kies je voor droog, neem dan een gezonde stok die knapt als je hem buigt en niet verkruimelt. Schil de bast eraf en dompel de punt even in water voordat hij boven het vuur gaat.

    Voor de palen van de driepoot en de staanders van de pannenhaak maakt het minder uit. Die staan naast het vuur, en daar werken droge, gezonde palen prima.

    Waar de stok vandaan komt

    Hier botst wat het best werkt met wat er mag. Naturvårdsverket (de Zweedse milieubeschermingsdienst) schrijft dat je droge twijgen en takken die op de grond liggen mag meenemen, maar dat je geen twijgen en takken van levende bomen en struiken mag afbreken of afzagen. Takken van levende bomen vragen toestemming van de landeigenaar.

    Er zijn drie eenvoudige oplossingen:

    • Knip de stokken thuis. Een hazelaar of een boswilg in je eigen tuin geeft jaar na jaar rechte loten, en de struiken hebben er vaak baat bij als ze worden uitgedund.
    • Vraag het aan de landeigenaar. Veel boseigenaren hebben er geen bezwaar tegen als je een paar hazelaarloten neemt, vooral in een stuk dat toch uitgedund moet worden. Vraag het eerst.
    • Gebruik gezonde, droge stokken van de grond en maak de punt nat.

    Verse stokken die je thuis knipt, blijven een paar dagen soepel als ze in een vochtige zak op een koele plek liggen, of met de uiteinden in een emmer water staan.

    Dezelfde regels gelden voor blokken en palen. Omgevallen bomen en echt grote takken zijn van de landeigenaar, en je mag dode bomen niet in stukken zagen of hakken. Meer daarover lees je in vuur maken in de natuur, regels en verantwoordelijkheid.

    De greep: het mes en de grepen

    Het juiste mes

    • Vast lemmet met vingerbescherming. Een snijmes met vast lemmet is stabieler dan een zakmes, en de bescherming voorkomt dat je hand naar de snede glijdt.
    • Ronde punt voor kinderen. Daarmee steek je jezelf veel minder snel, en hij is ruim voldoende om stokken te schillen en te snijden.
    • Scherp, niet bot. Op een bot mes moet je hard drukken en het schiet makkelijker uit. En het schiet uit wanneer je dat het minst kunt gebruiken. Slijp het mes voordat jullie vertrekken, en laat een volwassene het slijpen doen.
    • Een schede bij elk mes. Het mes zit in de schede als het niet gebruikt wordt.

    Drie grepen om te kennen

    Je snijdt met de vezel mee, dus in de lengte van het hout, en neemt liever veel dunne krullen dan een paar dikke.

    1. De rechte snede van je lichaam af. Houd de stok in één hand, schuin naar beneden en naar buiten, en beweeg het mes langs de stok van je af. Dat is de basisgreep om bast te schillen en punten te maken. De hand die de stok vasthoudt, moet altijd achter de snede blijven.
    2. De duimduw. Je houdt het mes in de ene hand en de duim van je andere hand duwt tegen de rug van het mes. De snede wordt kort en gecontroleerd, en dat past bij fijner werk, zoals een punt of een inkeping vormen.
    3. De stopsnede. Snijd dwars recht in de stok, en snijd dan vanaf de zijkant schuin naar die snede toe. Dan komt er een wigje los en ontstaat er een inkeping. Zo maak je inkepingen in een pannenhaak of een bevestiging voor het touw.

    Er zijn grepen waarbij het mes naar je lichaam toe gaat, met je borst of duim als tegenhouder. Die zijn voor ervaren volwassenen. Kinderen snijden altijd van hun lichaam af.

    Twijgen en knoesten

    Zijtakjes aan de stok haal je weg door van de voet naar de top te snijden, zodat het mes het takje naar buiten volgt. Snijd je de andere kant op, dan blijft de snede in het takje hangen en scheurt het hout. Blijft het mes hangen, draai de stok dan om en kom van de andere kant in plaats van harder te duwen.

    De plek: waar je zit

    • Ga zitten. Op een boomstronk, een steen of een zitmatje, met beide voeten op de grond.
    • De ellebogen op de knieën en het werk voor en buiten de knieën. Snijd nooit met het werkstuk tussen je knieën of tegen je dij. Langs de binnenkant van de dij lopen grote bloedvaten, en een mes dat daar uitschiet, kan een hevige bloeding veroorzaken.
    • Een armlengte vrij om je heen. Strek je arm met het mes in de schede en draai je om je as. Niemand mag binnen die cirkel komen, en komt er iemand in, dan stop je met snijden. De cirkel heet soms de bloedcirkel, een naam die kinderen zelden vergeten.
    • Een eind van het vuur af. Snijd niet in de zone waar anderen rond het vuur lopen, en niet zo dat vonken of rook hinderen.
    • Het mes in de schede voordat je opstaat. Niemand loopt of rent met een open mes.
    • Geef het mes met het handvat eerst aan, of leg het mes neer en laat de ander het oppakken.

    Vier dingen om te snijden

    ProjectHoutTijd bij benaderingLeeftijd bij benadering met een volwassene erbij
    GrillstokVerse hazelaar, boswilg of berk5–15 minutenVanaf ongeveer 6 jaar
    Pannenhaak en hangstokGaffelstokken en een dikke dwarsligger20–40 minutenVanaf 8–9 jaar
    Driepoot met sjorringDrie rechte palen en touw15–30 minutenVanaf 9–10 jaar, liefst met z'n tweeën
    SpatelGekloofde berk of els30–60 minutenVanaf 10 jaar, een volwassene kloot

    De leeftijden zijn alleen richtlijnen. Wat de doorslag geeft, is of het kind de regels kan volgen, niet hoe oud het is.

    1. De grillstok

    Een goede grillstok is ongeveer een meter lang en zo dik als een duim aan het eind dat je vasthoudt. Die lengte geeft afstand tot de hitte, en door de dikte zwiept hij niet.

    1. Kies een rechte stok zonder barsten en met weinig zijtakjes.
    2. Haal de zijtakjes weg door van de voet naar de top te snijden.
    3. Schil de bovenste 15–20 centimeter. De bast kan bitter smaken en brokkelt in het eten.
    4. Vorm het uiteinde naar wat erop moet. Voor worstjes is een korte, stompe punt genoeg. Hij hoeft niet vlijmscherp te zijn. Voor stokbrood heb je helemaal geen punt nodig, alleen een geschild, dik uiteinde. Voor marshmallows en kleine spiesjes werkt een dunnere punt.
    5. Houd het geschilde uiteinde boven de gloed een minuutje. Het oppervlak droogt, en bij stokbrood bakt het deeg dan ook vanbinnen. Zo doe je dat in het recept voor stokbrood boven open vuur.

    Een stok met een gaffeltje aan de top geeft twee punten, en dan draait het worstje niet rond als je het omdraait. Snijd je kortere spiesen voor elk kind, zoals voor kerstworst aan een spies, dan zijn ze makkelijker vast te houden voor de kleintjes. Meer ideeën voor wat er aan een stok kan, vind je in eten aan een stok.

    Eén spies, één taak. Livsmedelsverket (de Zweedse voedselautoriteit) zegt dat gaar eten niet mag liggen waar rauw vlees heeft gelegen. Heeft de stok rauwe worst of rauw vlees gedragen, neem dan daarna een nieuwe stok voor het brood. Rauwe worst, zoals veel Zweedse kerstworsten, moet bovendien helemaal tot in het midden heet worden. Meer over rauw en gaar gescheiden houden lees je in hygiëne en afwassen buiten.

    2. Pannenhaak en hangstok

    De eenvoudigste pannenhaakstelling bestaat uit twee gaffelstokken, een dwarsligger en een haak.

    1. Twee gaffelstokken, ongeveer op ellebooghoogte, met een Y-vormige tak aan de top. Spits het onderste uiteinde aan en sla ze aan weerszijden van het vuur in de grond, een stukje buiten de rand van de vuurplaats.
    2. Een dwarsligger die in de gaffels rust. Hij zit het dichtst bij de hitte, dus kies een dikke, verse paal van minstens drie centimeter dik.
    3. Een pannenhaak die aan de dwarsligger hangt. Neem een stok met een zijtak, kort de zijtak een paar centimeter van de stok in zodat het een haak wordt, en snijd een of twee inkepingen met een stopsnede hoger op de stok. In de inkepingen hangt het hengsel van de pan op verschillende hoogtes, zodat je hem hoger en lager kunt hangen.

    Je kunt ook een schuine hangstok maken: een lange, dikke stok die schuin in de grond wordt gestoken en aan het achtereind wordt verzwaard met een steen, zodat de top boven het vuur hangt. Die vraagt meer ruimte, maar geen dwarsligger.

    De pannenhaak is geschikt voor een koffieketel of een lichte ketel met hengsel. Is de grond steenachtig of bevroren, dan kun je de gaffelstokken er niet in slaan. Dan is de driepoot beter, omdat die vanzelf blijft staan.

    3. De driepoot

    Een driepoot staat stevig, zelfs op rots, grind en sneeuw, en de pan kan midden boven het vuur hangen. Je hebt drie rechte palen nodig, ongeveer 1,5 tot 2 meter lang en drie, vier centimeter dik, en zo'n vier meter touw.

    De sjorring

    1. Leg de palen naast elkaar op de grond. Laat de middelste paal de andere kant op wijzen, met de top waar de andere hun voeten hebben. De sjorring moet ruim een decimeter van de toppen zitten.
    2. Begin met een mastworp om een van de buitenste palen.
    3. Weef vijf, zes slagen in achtjes over en onder de palen, zodat het touw om alle drie gaat.
    4. Woelen: leg twee slagen tussen elk paar palen, om de slagen die je al hebt gelegd. De woeling trekt de sjorring aan zodat hij niet verschuift. Je moet hem aan alle drie de kanten kunnen zien.
    5. Eindig met een mastworp om de andere buitenste paal.

    Trek niet te hard aan. Zit de sjorring te strak, dan kun je de poten niet uit elkaar zetten, en kan het touw knappen als je de driepoot overeind zet.

    Overeind zetten en neerzetten

    Zet de driepoot overeind door de twee buitenste poten te kruisen en de middelste poot naar de andere kant uit te zetten. De sjorring trekt aan als de poten uit elkaar gaan. Druk de voeten een beetje in de grond, of leg een steen bij elke voet, zodat ze onder het gewicht niet uit elkaar glijden.

    De pan ophangen

    Het touw van de sjorring zit hoog en blijft heel. Maar wat naar het vuur toe hangt, moet bestaan uit een ketting, ijzerdraad of een metalen haak, niet uit touw. Touw dat tot bij de vlammen komt, brandt door, en dan belandt de koffieketel in het vuur. Een gesneden pannenhaak met inkepingen aan een kort kettinkje geeft meerdere hoogtes om uit te kiezen.

    Hang de pan laag tot het kookt en hang hem daarna hoger. Een houten driepoot draagt een ketel of een koffieketel prima, en voor kokkaffe (gekookte koffie) is het een klassieke opstelling. Een volle gietijzeren pan is daarentegen zwaar, en als er een poot wegglijdt, belandt hij in de gloed. Die staat beter op een rooster of direct in de gloed, zie gietijzeren pan boven het vuur.

    4. De spatel

    Een platte houten spatel is handig om worstjes, brood en bonen en worst mee om te draaien in een pan. Hij maakt geen krassen, en hij wordt niet warm in je hand.

    1. Kloof een verse berken- of elzenstok, ongeveer vier centimeter dik en 30–35 centimeter lang, door het midden. Dat doet een volwassene, bijvoorbeeld door het mes op het uiteinde te zetten en voorzichtig met een andere stok op de rug van het mes te slaan.
    2. Kies de helft waar het merg aan de rand zit, of snijd het merg weg. Het merg in het midden is zacht en barst makkelijk.
    3. Snijd één uiteinde plat en dun, ongeveer als een botermes, en schuin de voorkant af zodat hij onder het eten glijdt.
    4. Rond het handvat af zodat het lekker in de hand ligt.

    Vers hout is makkelijk te snijden, maar kan barsten als het droogt. Laat de spatel langzaam drogen op kamertemperatuur, niet bij het vuur. Was hem af in warm water zonder hem te laten weken, en gooi hem weg als hij gebarsten is of zwart en bros aan de rand is geworden.

    Wie verder wil met lepels, heeft een lepelmes met gebogen lemmet en een stuk vers berkenhout nodig. Dat is een ambacht op zich en niets wat je tijdens een barbecueavond even doet.

    Als er iets misgaat

    Wat er gebeurtWaaromZo red je het
    De stok vat vlam aan de puntDroge stok of te dicht bij de vlammenDompel de punt in water, houd hem boven de gloed in plaats van in de vlammen, of neem een verse stok
    Het worstje draait rond als je het omdraaitEén enkele smalle puntSnijd een gaffel met twee punten, of steek de punt schuin door het worstje
    Het mes blijft in het hout hangenJe snijdt tegen een takje in of dwars op de vezelDraai de stok om en snijd van de andere kant, met dunnere krullen
    De poten van de driepoot glijden uit elkaarDe voeten staan op een gladde ondergrond of de sjorring zit te losDruk de voeten in de grond, leg er stenen tegenaan of knoop onderaan een touw om de poten
    De poten gaan niet uit elkaarDe sjorring zit te strakMaak los en sjor opnieuw met lossere slagen
    De pannenhaak glijdt van de dwarsliggerDe haak is te ondiepSnijd een diepere inkeping met een stopsnede, of draai de haak om
    De dwarsligger wordt zwart en zwakTe dun of te dicht bij het vuurNeem een dikkere, verse paal en hang de pan hoger
    De spatel barstHet merg zat midden in het blad of hij droogde te snelKloof de volgende keer zo dat het merg aan de rand zit, en laat langzaam drogen

    Wat de kinderen doen

    Een eigen stok snijden is voor veel kinderen het eerste echte klusje met gereedschap, en vaak is dat wat ze van de hele barbecueavond onthouden.

    • De kleinsten, 3–5 jaar. Helpen stokken zoeken, hazelaar en boswilg herkennen en losse bast met de handen afpellen. Boswilg laat zich in de voorzomer vaak makkelijk schillen. Het mes is voor de volwassenen.
    • Vanaf ongeveer 6 jaar. Snijdt een eigen grillstok met een kindermes met ronde punt en vingerbescherming, zittend en de hele tijd met een volwassene ernaast. Begin met alleen bast schillen. De punt komt later.
    • Rond 8–10 jaar. Maakt een pannenhaak met stopsneden, helpt met z'n tweeën de driepoot te sjorren en snijdt veerstokjes voor het aanmaken, zoals in de gids over vuur maken.
    • Vanaf 10 jaar. Snijdt een spatel als een volwassene het werkstuk heeft gekloofd, en kan zelf zijn veiligheidscirkel in de gaten houden.

    Maak thuis gerust een eigen mesdiploma voor het eerste uitje: het kind laat zien dat het goed kan zitten, van zijn lichaam af kan snijden, zijn cirkel kan aanwijzen en het mes in de schede kan doen voordat het opstaat. Kan het kind alle vier, dan krijgt het het mes. Tips voor een eerste mes vind je in cadeaus voor kinderen die graag buiten zijn, en meer ideeën over rollen en een veiligheidszone rond het vuur in koken met kinderen boven open vuur.

    Als iemand zich snijdt

    De meeste snijwonden bij het houtsnijden zijn klein en zitten in de hand die de stok vasthoudt.

    1. Druk met een schoon kompres of een lap stof op de wond en houd de hand hoog, tot het ophoudt met bloeden.
    2. Spoel schoon met schoon water, eventueel met een beetje milde zeep als er vuil in is gekomen.
    3. Trek de randen naar elkaar toe met hechtstrips of een pleister.
    4. Controleer of het kind de vinger kan bewegen en of het gevoel onder de wond normaal is. Lukt dat niet, dan kan een zenuw of pees beschadigd zijn, en dan moet een arts ernaar kijken.

    1177 (de Zweedse medische adviesdienst) schrijft dat een arts naar de wond moet kijken als hij dieper of langer is dan een paar centimeter en de randen niet tegen elkaar te krijgen zijn, als hij na een halfuur drukken en hooghouden nog bloedt, of als hij in het gezicht zit. Een wond die gehecht, getapet of gelijmd moet worden, moet zo snel mogelijk en uiterlijk binnen twaalf uur behandeld worden. Is er aarde of vuil in de wond gekomen, controleer dan of de tetanusvaccinatie nog geldig is. Bij een hevige bloeding die niet te stoppen is, bel je 112. Meer over wat er in de EHBO-tas hoort, lees je in EHBO bij het wandelen.

    De Zweedse messenwet in het kort

    De knivlag (de Zweedse messenwet) stelt geen speciale leeftijdsgrens voor een gewoon snijmes. De grens van 21 jaar geldt voor springmessen, stiletto's en vergelijkbare gevaarlijke voorwerpen. Wat voor iedereen geldt, kinderen en volwassenen, is dat een mes verboden is op openbare plaatsen, op schoolterreinen en in voertuigen op de openbare weg, tenzij je er een goede reden voor hebt.

    De Zweedse politie noemt een kleiner schedemes bij een uitje met barbecue als voorbeeld van een geldige reden, maar niet waar veel mensen bij elkaar komen, zoals bij sportevenementen en uitgaansgelegenheden. Tijd en plaats bepalen het, en het mes mag mee op weg ernaartoe. Het mes mag dus in de rugzak mee naar de vuurplaats, maar je draagt het niet aan je riem in de stad, in de winkel of op weg naar school. Pak het met de schede erom in een binnenvak in, en haal het pas bij het vuur tevoorschijn.

    Daarna

    • Verbrand de grillstokken zolang het vuur nog brandt, of neem ze mee naar huis. Aangepunte stokken die op de vuurplaats achterblijven, zijn afval waar iemand op kan stappen of over kan vallen.
    • Haal de driepoot en de gaffelstokken uit elkaar en leg de palen opzij, zodat de volgende bezoeker ze kan gebruiken of laten liggen.
    • Krullen en stukjes bast kun je verbranden of in het bos uitstrooien. Die vergaan snel.
    • Blus het vuur goed, met water en omroeren tot er geen warmte meer over is. Hoe je dat doet, en wat er geldt bij een stookverbod, lees je in brandveiligheid in de natuur.
    • Droog het mes af en doe het in de schede.

    Hout, greep, plek in het kort

    De volgende keer dat de worstjes in de koelbox liggen en de spiesen vergeten zijn: neem een verse hazelaarstok die jullie thuis hebben geknipt, of een gezonde stok van de grond waarvan jullie de punt natmaken. Ga zitten, snijd van je lichaam af, en zorg dat niemand binnen een armlengte is. En willen jullie koffie bij de worstjes, sjor dan drie palen tot een driepoot en hang de ketel aan een ketting.

    Dit gaat mee als jullie bij het vuur gaan houtsnijden

    Veelgestelde vragen

    Welk hout is het best voor een grillstok?

    Verse, rechte loten van hazelaar zijn moeilijk te verslaan, en boswilg en berk werken ook goed. Ze geven geen harssmaak, zijn makkelijk te schillen en vatten minder snel vlam dan droog hout. Vermijd naaldhout, dat plakt van de hars, en gebruik nooit taxus of struiken die je niet herkent.

    Welke bomen en struiken zijn giftig om op te grillen?

    Taxus is de belangrijkste om te herkennen, omdat de naalden en de pitten in de rode bessen giftig zijn. Rood peperboompje heeft sterk irriterende bast en bessen. Gelderse roos, rode kamperfoelie, wegedoorn en kardinaalsmuts bevatten bitterstoffen, irriterende of laxerende stoffen die buikklachten kunnen geven. In tuinen staan bovendien rododendron, laurierkers en hulst. Geen van deze hoort in het eten, dus neem de stok van een boom waar je zeker van bent.

    Mag je volgens het allemansrecht een stok meenemen in het bos?

    Droge twijgen en takken die op de grond liggen, mag je meenemen. Twijgen en takken van levende bomen en struiken afbreken, afsnijden of afzagen vraagt toestemming van de landeigenaar. Knip daarom verse stokken in je eigen tuin, vraag het aan de landeigenaar of gebruik een gezonde, droge stok van de grond.

    Vanaf welke leeftijd kunnen kinderen houtsnijden?

    Er is geen vaste leeftijd. Veel kinderen kunnen rond hun zesde beginnen met een kindermes met vingerbescherming en ronde punt, zittend en met een volwassene ernaast. Waar het om gaat, is dat het kind stil kan zitten, luisteren en de regels volgen: van het lichaam af snijden, een armlengte vrij om zich heen houden en het mes in de schede doen voordat het opstaat.

    Mogen kinderen volgens de Zweedse messenwet een mes hebben?

    De knivlag (de Zweedse messenwet) stelt geen speciale leeftijdsgrens voor een gewoon snijmes. De grens van 21 jaar geldt voor springmessen, stiletto's en vergelijkbare gevaarlijke voorwerpen. Wel is het voor iedereen, kinderen en volwassenen, verboden om zonder goede reden een mes bij zich te hebben op een openbare plaats en op een schoolterrein. De Zweedse politie noemt een kleiner schedemes bij een uitje met barbecue als voorbeeld van een geldige reden, dus het mes gaat in de rugzak mee naar het vuur en niet aan de riem de stad in.

    Hoe sjor je een driepoot?

    Leg drie palen naast elkaar, met de middelste paal de andere kant op. Begin met een mastworp om een van de buitenste palen, weef vijf, zes slagen in achtjes tussen de palen en leg twee woelslagen tussen elk paar. Eindig met een mastworp. Trek niet te strak aan, anders kun je de poten niet uit elkaar zetten. Zet de driepoot overeind door de buitenste poten te kruisen.

    Kun je een gietijzeren pan aan een houten driepoot hangen?

    Een lichte ketel of koffieketel gaat prima als de palen drie, vier centimeter dik zijn en de voeten stevig staan. Een volle gietijzeren pan is zwaar en zet de sjorring flink onder druk, en als er een poot wegglijdt, belandt de pan in het vuur. Zet hem liever op een rooster of een kolenbed, en hang de pan nooit aan touw dicht bij de vlammen.

    Lees verder

    Iets om aan de stok te doen

    Stokbrood boven open vuur

    De eerste eigen stok verdient een broodje. Een dikke, geschilde hazelaarstok laat een gat achter dat je met boter kunt vullen.

    Naar het recept

    Kokkaffe

    De koffieketel met hengsel is gemaakt voor een driepoot. Hang hem laag tot het kookt, en hang hem dan hoger zodat het koffiedik kan zakken.

    Naar het recept

    Kerstworst aan een spies

    Worst en appel aan een zelfgesneden spies. Een goede reden om voor elk kind een kortere, puntige stok te snijden.

    Naar het recept