Krótka odpowiedź
Wybierz świeży, prosty patyk z leszczyny, iwy albo brzozy, mniej więcej metrowy i gruby jak kciuk, i okoruj ostatnie 15–20 centymetrów. Nigdy nie używaj cisu i unikaj krzewów, których nie znasz. Siedź, strugaj od siebie i miej wokół siebie wolne miejsce na długość ręki. Żywe gałęzie wolno ci brać tylko za zgodą właściciela terenu, więc przytnij patyki w domu albo zapytaj.
Kiełbaski leżą w torbie termicznej, a ognisko wypaliło się do żaru, ale nikt nie pomyślał o patykach. Jedno z dzieci znalazło już suchą gałąź pod świerkiem i triumfalnie trzyma ją nad ogniem. Dziesięć sekund później koniec się pali, a kiełbaska spada do popiołu.
Da się tego uniknąć. Dobry patyk do grilla struga się w pięć minut, jeśli wiesz, jakie drewno wziąć, jak trzymać nóż i gdzie usiąść. Ta sama wiedza wystarczy do zrobienia rozwidlonej podpórki pod garnek, trójnogu na dzbanek do kawy i prostej łopatki do smażenia.
Zasada na pamięć: drewno, chwyt, miejsce
Trzy pytania, zanim wyjmiesz nóż.
- Drewno. Czy to gatunek, który nadaje się do jedzenia, czy jest świeże, czy suche i czy masz prawo je wziąć?
- Chwyt. Czy nóż jest ostry i odpowiedni dla osoby, która struga, i czy ostrze jest skierowane od ciała?
- Miejsce. Czy siedzisz, czy masz wokół siebie wolne miejsce na długość ręki i czy jesteś kawałek od ogniska?
Większość tego, co idzie źle przy struganiu przy ognisku, da się sprowadzić do jednej z tych trzech rzeczy.
Drewno: jakie drewno się nadaje
Co się dobrze sprawdza
| Gatunek drewna | Jak go rozpoznać | Najlepsze do |
|---|---|---|
| Leszczyna | Krzew z wieloma prostymi, cienkimi pędami i okrągłymi, szorstkimi liśćmi | Patyki do grilla, drążki do trójnogu, rozwidlenia |
| Iwa i wierzba | Szarawa, gładka kora, bazie wiosną, miękkie drewno | Patyki do grilla, łatwe do strugania dla początkujących |
| Brzoza | Biała kora, jasne i twarde drewno | Łopatka do smażenia, nożyk do masła, rozwidlenia |
| Olcha | Ciemna kora, drewno po przecięciu robi się pomarańczowoczerwone | Łopatka do smażenia, patyki |
Lepsze jest drewno liściaste. Nie ma smaku, nie klei się i łatwo je okorować. Drewno iglaste, takie jak świerk i sosna, sprawdzi się w ostateczności, ale żywica przykleja się do rąk i noża i może nadać jedzeniu gorzki, żywiczny posmak.
Iwa jest łaskawa dla początkujących, bo jej drewno jest miękkie. Leszczyna jest sprężysta i raczej się wygina, niż łamie – dlatego to klasyczny patyk do grilla.
Czego unikać
Giftinformationscentralen (szwedzkie centrum informacji toksykologicznej) prowadzi rejestr roślin, w którym można sprawdzić, co jest trujące i w jakim stopniu. Oto rośliny, które warto umieć rozpoznać, kiedy dzieci szukają patyków:
| Roślina | Gdzie rośnie | Dlaczego jej unikać |
|---|---|---|
| Cis | Ogrody, parki, żywopłoty, a czasem dziko w południowej Szwecji. Ciemne, płaskie igły i czerwone owoce | Igły i nasiona w czerwonych owocach są trujące, a ciężkie zatrucie w rzadkich przypadkach może wpłynąć na serce. Nigdy nie używać |
| Wawrzynek wilczełyko | Las i ogród, różowe kwiaty wczesną wiosną, czerwone owoce | Kora i owoce silnie drażnią, a sok może podrażnić skórę i oczy |
| Kalina koralowa | Wilgotny las i brzegi strumieni, klapowane liście i czerwone, błyszczące owoce | Substancje gorzkie, które mogą wywołać dolegliwości żołądkowe |
| Wiciokrzew suchodrzew | Skraje lasów i ogrody | Substancje drażniące, które mogą wywołać dolegliwości żołądkowe |
| Szakłak pospolity | Łąki, skraje lasów i gleby wapienne, czarne owoce | Substancje przeczyszczające, które mogą wywołać wymioty i biegunkę |
| Trzmielina pospolita | Zarośla w południowej Szwecji, różowe torebki nasienne z pomarańczowymi nasionami | Słabo trująca, drażniące substancje gorzkie, które mogą wywołać dolegliwości żołądkowe |
| Różanecznik, laurowiśnia i ostrokrzew | Ogrody | Różanecznik ma truciznę w liściach i kwiatach, laurowiśnia w liściach i pestkach, a ostrokrzew zawiera substancje drażniące |
Żadna z nich nie nadaje się do grillowania, a najprościej trzymać się jednej zasady: jeśli nie znasz krzewu, nie bierz z niego patyka. Pokaż dzieciom, jak wygląda cis, zanim pójdziecie szukać patyków.
Jeśli ktoś gryzł cis albo zjadł owoce lub igły rośliny, której nie znacie, zadzwoń do Giftinformationscentralen pod numer 010-456 67 00. Przy trudnościach z oddychaniem, utracie przytomności albo drgawkach dzwoń pod 112.
Świeże czy suche?
Na patyk do grilla najlepiej nadaje się świeże drewno. Zawiera sok, nie zapala się tak łatwo, kiedy znajdzie się blisko żaru, i jest na tyle sprężyste, że nie złamie się pod ciężarem kiełbaski.
Suchy patyk z ziemi łatwiej znaleźć, ale szybciej się zapala, może być spróchniały w środku i często jest brudny. Jeśli wybierasz suchy, weź zdrowy patyk, który trzaska przy zginaniu i się nie kruszy. Zdejmij korę i zanurz koniec na chwilę w wodzie, zanim trafi nad ogień.
Przy drążkach do trójnogu i słupkach podpórki pod garnek ma to mniejsze znaczenie. Stoją z boku ogniska, a tam suche, zdrowe drążki sprawdzają się dobrze.
Skąd wziąć patyk
Tu to, co działa najlepiej, zderza się z tym, co dozwolone. Naturvårdsverket pisze, że możesz brać suche gałązki i gałęzie leżące na ziemi, ale nie wolno ci łamać ani piłować gałązek i gałęzi z żywych drzew i krzewów. Gałęzie z żywych drzew wymagają zgody właściciela terenu.
Są trzy proste rozwiązania:
- Przytnij patyki w domu. Krzew leszczyny albo iwa we własnym ogrodzie dają proste pędy rok po roku, a krzewom często dobrze robi przerzedzenie.
- Zapytaj właściciela terenu. Wielu właścicieli lasu nie ma nic przeciwko temu, żeby wziąć kilka pędów leszczyny, zwłaszcza na terenie, który i tak ma być przecinany. Najpierw zapytaj.
- Używaj zdrowych, suchych patyków z ziemi i zmocz ich końce.
Świeże patyki przycięte w domu zachowują giętkość przez kilka dni, jeśli leżą w wilgotnym worku w chłodnym miejscu albo stoją końcami w wiadrze z wodą.
Te same zasady dotyczą pni i drążków. Powalone drzewa i naprawdę duże gałęzie należą do właściciela terenu, a martwych drzew nie wolno ci piłować ani rąbać. Więcej na ten temat przeczytasz w poradniku: palenie ognisk w przyrodzie – zasady i odpowiedzialność.
Chwyt: nóż i sposoby trzymania
Właściwy nóż
- Stałe ostrze z osłoną palców. Nóż do strugania ze stałym ostrzem jest stabilniejszy niż składany, a osłona nie pozwala dłoni zsunąć się na ostrze.
- Zaokrąglony czubek dla dzieci. Znacznie trudniej się nim skaleczyć, a w zupełności wystarcza do okorowania i strugania patyków.
- Ostry, nie tępy. Tępy nóż trzeba mocno dociskać i łatwiej się ześlizguje. Do tego ześlizguje się wtedy, kiedy najmniej trzeba. Naostrz nóż przed wyjazdem i niech ostrzeniem zajmie się dorosły.
- Pochwa do każdego noża. Nóż mieszka w pochwie, kiedy nie jest używany.
Trzy chwyty, które warto znać
Struga się wzdłuż włókien, czyli wzdłuż drewna, i lepiej zbierać wiele cienkich wiórów niż kilka grubych.
- Proste cięcie od siebie. Trzymaj patyk w jednej ręce, skośnie w dół i na zewnątrz, i prowadź nóż od siebie wzdłuż patyka. To podstawowy chwyt do zdejmowania kory i robienia szpiców. Ręka trzymająca patyk zawsze musi być za ostrzem.
- Pchnięcie kciukiem. Nóż trzyma się w jednej ręce, a kciuk drugiej ręki naciska na grzbiet ostrza. Cięcie jest krótkie i kontrolowane i nadaje się do precyzyjniejszej pracy, jak formowanie szpica albo nacięcia.
- Cięcie oporowe. Natnij patyk prosto w poprzek, a potem struguj skośnie z boku w stronę tego nacięcia. Wtedy odpada klin i powstaje wcięcie. Tak robi się wcięcia w haku na garnek albo zaczep na linkę.
Są chwyty, w których nóż idzie w stronę ciała, a oporem jest klatka piersiowa albo kciuk. To techniki dla wprawnych dorosłych. Dzieci zawsze strugają od siebie.
Sęki i odgałęzienia
Odgałęzienia z patyka usuwa się, strugając od nasady w stronę czubka, tak żeby nóż wychodził wzdłuż odgałęzienia. Jeśli strugasz w drugą stronę, ostrze zaczepia o sęk, a drewno się szarpie. Jeśli nóż utknie, obróć patyk i podejdź z drugiej strony, zamiast mocniej naciskać.
Miejsce: gdzie siedzisz
- Usiądź. Na pniaku, kamieniu albo karimacie, z obiema stopami na ziemi.
- Łokcie na kolanach, a praca przed kolanami i poza nimi. Nigdy nie struguj, trzymając materiał między kolanami albo opierając go o udo. Wzdłuż wewnętrznej strony uda biegną duże naczynia krwionośne, a nóż, który się tam ześlizgnie, może spowodować silne krwawienie.
- Wolne miejsce na długość ręki wokół ciebie. Wyciągnij rękę z nożem w pochwie i obróć się dookoła. Nikt nie może być w tym kręgu, a jeśli ktoś do niego wejdzie, przestajesz strugać. Ten krąg nazywa się czasem krwawym kręgiem – dzieci rzadko zapominają tę nazwę.
- Kawałek od ogniska. Nie struguj w strefie, gdzie inni krzątają się wokół ognia, ani tam, gdzie przeszkadzają iskry albo dym.
- Nóż do pochwy, zanim wstaniesz. Nikt nie chodzi ani nie biega z otwartym nożem.
- Podawaj nóż rękojeścią do przodu, albo odłóż nóż i pozwól drugiej osobie go podnieść.
Cztery rzeczy do wystrugania
| Projekt | Drewno | Orientacyjny czas | Przybliżony wiek, z dorosłym obok |
|---|---|---|---|
| Patyk do grilla | Świeża leszczyna, iwa albo brzoza | 5–15 minut | Od zerówki |
| Rozwidlona podpórka i hak na garnek | Rozwidlone gałęzie i gruba poprzeczka | 20–40 minut | Od 8–9 lat |
| Trójnóg z wiązaniem | Trzy proste drążki i linka | 15–30 minut | Od 9–10 lat, najlepiej w parach |
| Łopatka do smażenia | Rozłupana brzoza albo olcha | 30–60 minut | Od 10 lat, łupie dorosły |
Wiek to tylko wskazówka. Decyduje to, czy dziecko potrafi przestrzegać zasad, a nie ile ma lat.
1. Patyk do grilla
Dobry patyk do grilla ma mniej więcej metr długości i grubość kciuka w miejscu, za które go trzymasz. Taka długość daje odstęp od ciepła, a grubość sprawia, że patyk się nie chwieje.
- Wybierz prosty patyk bez pęknięć i z niewielką liczbą odgałęzień.
- Usuń odgałęzienia, strugając od nasady w stronę czubka.
- Okoruj ostatnie 15–20 centymetrów. Kora może mieć gorzki smak i kruszy się do jedzenia.
- Ukształtuj koniec według tego, co ma się na nim znaleźć. Na kiełbaskę wystarczy krótki, tępy szpic. Nie musi być ostry jak igła. Do chleba na patyku nie trzeba żadnego szpica, tylko okorowanego, grubego końca. Do pianek i małych szaszłyków sprawdza się cieńszy szpic.
- Potrzymaj okorowany koniec nad żarem przez minutę. Powierzchnia wysycha, a przy chlebie na patyku ciasto piecze się też od środka. Tak robisz w przepisie: chleb na patyku nad ogniskiem.
Patyk z małym rozwidleniem na końcu daje dwa szpice, a wtedy kiełbaska nie obraca się, kiedy obracasz patyk. Jeśli wystrugasz krótsze patyki dla każdego dziecka, jak w przepisie świąteczna kiełbaska na patyku, maluchom łatwiej będzie je trzymać. Więcej pomysłów na to, co pasuje na patyk, znajdziesz tutaj: jedzenie na patyku.
Jeden szpikulec, jedno zadanie. Livsmedelsverket mówi, że gotowego jedzenia nie należy kłaść tam, gdzie leżało surowe mięso. Jeśli na patyku była surowa kiełbasa albo surowe mięso, weź potem nowy patyk do chleba. Surowa kiełbasa, jak wiele świątecznych kiełbas, musi się też nagrzać na wskroś, aż do samego środka. Więcej o tym, jak trzymać surowe osobno od gotowanego, przeczytasz w poradniku: higiena i zmywanie na zewnątrz.
2. Rozwidlona podpórka i hak na garnek
Najprostszy stojak na garnek składa się z dwóch rozwidlonych podpórek, poprzeczki i haka.
- Dwie rozwidlone podpórki, mniej więcej do wysokości łokcia, z rozwidleniem w kształcie litery Y na górze. Zaostrz dolny koniec i wbij je w ziemię po obu stronach ogniska, kawałek za krawędzią paleniska.
- Poprzeczka oparta na rozwidleniach. Znajduje się najbliżej ognia, więc wybierz gruby, świeży drążek o grubości co najmniej trzech centymetrów.
- Hak na garnek zawieszony na poprzeczce. Weź patyk z bocznym odgałęzieniem, przytnij odgałęzienie kilka centymetrów od nasady, żeby powstał hak, i wytnij wyżej jedno albo dwa wcięcia cięciem oporowym. Na wcięciach zawiesza się pałąk naczynia na różnych wysokościach, tak żeby można je było podnosić i opuszczać.
Można też zrobić ukośną podporę: długi, gruby kij wbity skośnie w ziemię i dociążony kamieniem na tylnym końcu, tak żeby jego czubek wisiał nad ogniem. Wymaga więcej miejsca, ale nie potrzebuje poprzeczki.
Rozwidlona podpórka nadaje się do dzbanka do kawy albo lekkiego kociołka z pałąkiem. Jeśli ziemia jest kamienista albo zamarznięta, podpórek nie da się wbić. Wtedy lepszy jest trójnóg, bo stoi sam.
3. Trójnóg
Trójnóg stoi stabilnie nawet na skale, żwirze i śniegu, a naczynie można zawiesić na samym środku nad ogniem. Potrzebne są trzy proste drążki o długości mniej więcej od 1,5 do 2 metrów i grubości trzech, czterech centymetrów oraz około czterech metrów linki.
Wiązanie
- Połóż drążki obok siebie na ziemi. Środkowy drążek niech będzie skierowany w przeciwną stronę – czubkiem tam, gdzie pozostałe mają nóżki. Wiązanie powinno znaleźć się nieco ponad dziesięć centymetrów od czubków.
- Zacznij od podwójnego półsztyku na jednym z zewnętrznych drążków.
- Opleć pięć, sześć zwojów ósemkami nad i pod drążkami, tak żeby linka obejmowała wszystkie trzy.
- Ściągnięcie: owiń dwa zwoje między każdą parą drążków, wokół zwojów, które już nawinąłeś. Ściągnięcie zaciska wiązanie, żeby się nie zsuwało. Powinno być widoczne ze wszystkich trzech stron.
- Zakończ podwójnym półsztykiem na drugim zewnętrznym drążku.
Ściągaj z umiarem. Jeśli wiązanie jest za ciasne, nóżek nie da się rozsunąć, a linka może pęknąć przy stawianiu trójnogu.
Stawianie i ustawianie
Postaw trójnóg, krzyżując dwie zewnętrzne nóżki i wysuwając środkową w przeciwną stronę. Wiązanie się napina, kiedy nóżki się rozchodzą. Wciśnij nóżki lekko w ziemię albo połóż kamień przy każdej z nich, żeby nie rozjechały się pod ciężarem.
Zawieszanie naczynia
Linka wiązania jest wysoko i nic jej nie grozi. Ale to, co zwisa w stronę ognia, ma być metalowe – łańcuch, drut stalowy albo metalowy hak – a nie ze sznurka. Sznurek, który sięga płomieni, przepala się, a wtedy dzbanek z kawą ląduje w ogniu. Wystrugany hak na garnek z wcięciami na krótkim łańcuchu daje kilka wysokości do wyboru.
Zawieś naczynie nisko, aż się zagotuje, a potem je podnieś. Drewniany trójnóg spokojnie utrzyma kociołek albo dzbanek do kawy, a jeśli chodzi o kokkaffe, to klasyczne rozwiązanie. Pełny garnek żeliwny jest za to ciężki, a jeśli jedna nóżka się osunie, wyląduje w żarze. Lepiej stoi na ruszcie albo bezpośrednio w żarze – zobacz poradnik: garnek żeliwny nad ogniskiem.
4. Łopatka do smażenia
Płaska drewniana łopatka dobrze nadaje się do obracania na patelni kiełbasy, chleba i dań takich jak fasola z kiełbasą. Nie rysuje i nie nagrzewa się w dłoni.
- Rozłup świeży patyk z brzozy albo olchy, o grubości mniej więcej czterech centymetrów i długości 30–35 centymetrów, na pół. Robi to dorosły, na przykład przykładając nóż do końca patyka i delikatnie uderzając w grzbiet ostrza innym kijem.
- Wybierz połówkę, w której rdzeń wypada przy krawędzi, albo wystruguj rdzeń. Rdzeń pośrodku jest miękki i łatwo pęka.
- Wystruguj jeden koniec płasko i cienko, mniej więcej jak nożyk do masła, i sfazuj przednią krawędź, żeby wsuwała się pod jedzenie.
- Zaokrąglij uchwyt, żeby wygodnie leżał w dłoni.
Świeże drewno łatwo się struga, ale może pękać przy wysychaniu. Pozwól łopatce schnąć powoli w temperaturze pokojowej, a nie przy ognisku. Myj ją w ciepłej wodzie, ale nie zostawiaj do namoczenia, i wyrzuć, kiedy pęknie albo zrobi się czarna i krucha na brzegu.
Kto chce pójść dalej i strugać łyżki, potrzebuje noża z zagiętym ostrzem (noża łyżkowego) i kawałka świeżej brzozy. To osobne rzemiosło i nic, na co starczy czasu podczas wieczoru przy grillu.
Kiedy coś pójdzie nie tak
| Co się dzieje | Dlaczego | Jak to uratować |
|---|---|---|
| Patyk zapala się na końcu | Suchy patyk albo za blisko płomieni | Zanurz koniec w wodzie, trzymaj go nad żarem zamiast w płomieniach albo weź świeży patyk |
| Kiełbaska obraca się, kiedy obracasz patyk | Jeden cienki szpic | Wystruguj rozwidlenie z dwoma szpicami albo przebij kiełbaskę szpicem na ukos |
| Nóż utyka w drewnie | Strugasz pod sęk albo w poprzek włókien | Obróć patyk i struguj z drugiej strony, cieńszymi wiórami |
| Nóżki trójnogu się rozjeżdżają | Nóżki stoją na śliskim podłożu albo wiązanie jest za luźne | Wciśnij nóżki w ziemię, połóż przy nich kamienie albo zwiąż nóżki linką u dołu |
| Nóżek nie da się rozsunąć | Wiązanie jest za ciasne | Rozwiąż i zwiąż ponownie luźniejszymi zwojami |
| Hak na garnek zsuwa się z poprzeczki | Hak jest za płytki | Wytnij głębsze wcięcie cięciem oporowym albo odwróć hak |
| Poprzeczka czernieje i słabnie | Za cienka albo za blisko ognia | Wymień ją na grubszy, świeży drążek i podnieś naczynie |
| Łopatka pęka | Rdzeń był pośrodku łopatki albo schła za szybko | Następnym razem rozłup tak, żeby rdzeń wypadł przy krawędzi, i susz powoli |
Zadania dla dzieci
Wystruganie własnego patyka to dla wielu dzieci pierwsza prawdziwa praca z narzędziem i często to właśnie zapamiętują z całego wieczoru przy grillu.
- Najmłodsze, 3–5 lat. Pomagają szukać patyków, rozpoznawać leszczynę i iwę i obierać luźną korę rękami. Iwa często łatwo się obiera wczesnym latem. Nóż należy do dorosłych.
- Od zerówki. Struga własny patyk do grilla nożem dziecięcym z zaokrąglonym czubkiem i osłoną palców, na siedząco i cały czas z dorosłym obok. Zacznij od samego zdejmowania kory. Szpic przyjdzie później.
- Około 8–10 lat. Robi hak na garnek z cięciem oporowym, pomaga w parach wiązać trójnóg i struga patyki z wiórkami (feather stick) na rozpałkę, jak w poradniku: rozpalanie ogniska.
- Od 10 lat. Struga łopatkę do smażenia, kiedy dorosły rozłupie materiał, i potrafi sam pilnować swojego kręgu bezpieczeństwa.
Zróbcie w domu przed pierwszą wycieczką własne „prawo jazdy na nóż”: dziecko pokazuje, że umie dobrze usiąść, strugać od siebie, pokazać swój krąg i schować nóż do pochwy, zanim wstanie. Jeśli dziecko zaliczy wszystkie cztery punkty, dostaje nóż. Wskazówki dotyczące pierwszego noża znajdziesz w artykule: prezenty dla dzieci, które uwielbiają być na dworze, a więcej pomysłów na zadania i strefę bezpieczeństwa wokół ogniska – w poradniku: gotowanie z dziećmi nad otwartym ogniem.
Jeśli ktoś się skaleczy
Większość skaleczeń przy struganiu jest niewielka i dotyczy ręki, która trzyma patyk.
- Uciśnij ranę czystym gazikiem albo kawałkiem materiału i trzymaj rękę wysoko, aż krwawienie ustanie.
- Przemyj czystą wodą, najlepiej z odrobiną łagodnego mydła, jeśli dostał się brud.
- Zbliż brzegi plastrami do zamykania ran albo zwykłym plastrem.
- Sprawdź, czy dziecko może poruszać palcem i czy czucie poniżej rany jest normalne. Jeśli nie, może być uszkodzony nerw albo ścięgno – wtedy musi to obejrzeć lekarz.
1177 pisze, że ranę powinien obejrzeć lekarz, jeśli jest głębsza albo dłuższa niż kilka centymetrów i nie da się zbliżyć jej brzegów, jeśli nie przestaje krwawić po pół godzinie ucisku i trzymania w górze albo jeśli jest na twarzy. Ranę, którą trzeba zszyć, zakleić plastrem albo klejem tkankowym, należy opatrzyć jak najszybciej, najpóźniej w ciągu dwunastu godzin. Jeśli do rany dostała się ziemia albo brud, sprawdź, czy szczepienie przeciw tężcowi jest aktualne. Przy silnym krwawieniu, którego nie da się zatamować, dzwoń pod 112. Więcej o tym, co powinno być w apteczce, przeczytasz w poradniku: pierwsza pomoc na szlaku.
Przepisy o nożach w skrócie
Szwedzka ustawa o nożach (knivlagen) nie wprowadza szczególnej granicy wieku dla zwykłego noża do strugania. Granica 21 lat dotyczy noży sprężynowych, sztyletów sprężynowych i podobnych niebezpiecznych przedmiotów. Wszystkich – dzieci i dorosłych – obowiązuje natomiast zakaz posiadania noża w miejscu publicznym, na terenie szkoły i w pojeździe w miejscu publicznym, jeśli nie ma do tego uzasadnionego powodu.
Polisen (szwedzka policja) jako przykład uzasadnionego posiadania podaje mniejszy nóż w pochwie na wycieczce z grillowaniem, ale już nie tam, gdzie gromadzi się wiele osób, jak na imprezach sportowych i rozrywkowych. Decydują czas i miejsce, a nóż może jechać z wami w drodze na miejsce. Nóż może więc jechać w plecaku na miejsce ogniska, ale nie nosi się go przy pasku w mieście, w sklepie ani w drodze do szkoły. Spakuj go w pochwie do wewnętrznej kieszeni i wyjmij dopiero przy ognisku.
Potem
- Spal patyki do grilla, póki ogień jeszcze się pali, albo zabierz je do domu. Zaostrzone patyki zostawione na miejscu do grillowania to śmieci, na które ktoś może nadepnąć albo się o nie przewrócić.
- Rozbierz trójnóg i podpórki i odłóż drążki na bok, żeby następni goście mogli z nich skorzystać albo nie.
- Wióry i kawałki kory można spalić albo rozsypać w lesie. Szybko się rozkładają.
- Porządnie zgaś ogień, wodą i mieszaniem, aż nie zostanie żadne ciepło. Jak to zrobić i co obowiązuje przy zakazie palenia ognia, przeczytasz w poradniku: bezpieczeństwo przy ognisku w przyrodzie.
- Wytrzyj nóż i schowaj go do pochwy.
Drewno, chwyt, miejsce w skrócie
Następnym razem, kiedy kiełbaski będą w torbie termicznej, a o patykach wszyscy zapomną: weź świeży patyk z leszczyny przycięty w domu albo zdrowy patyk z ziemi i zmocz mu koniec. Usiądź, struguj od siebie i pilnuj, żeby nikt nie był bliżej niż na długość ręki. A jeśli do kiełbasek chcecie kawy, zwiąż trzy drążki w trójnóg i zawieś dzbanek na łańcuchu.
To trzeba zabrać, żeby strugać przy ognisku
Najczęściej zadawane pytania
Jakie drewno jest najlepsze na patyk do grilla?
Świeże, proste pędy leszczyny trudno przebić, a iwa i brzoza też sprawdzają się dobrze. Nie dają żywicznego posmaku, łatwo je okorować i nie zapalają się tak łatwo jak suche drewno. Unikaj drewna iglastego, które klei się od żywicy, i nigdy nie używaj cisu ani krzewów, których nie znasz.
Które drzewa i krzewy są trujące i nie nadają się do grillowania?
Najważniejsze, żeby umieć rozpoznać cis, bo jego igły i nasiona w czerwonych owocach są trujące. Wawrzynek wilczełyko ma silnie drażniącą korę i owoce. Kalina koralowa, wiciokrzew suchodrzew, szakłak i trzmielina zawierają substancje gorzkie, drażniące albo przeczyszczające, które mogą wywołać dolegliwości żołądkowe. W ogrodach rosną do tego różaneczniki, laurowiśnie i ostrokrzewy. Żadna z tych roślin nie ma czego szukać w jedzeniu, więc bierz patyk z drzewa, którego jesteś pewien.
Czy allemansrätten pozwala wziąć patyk z lasu?
Suche gałązki i gałęzie leżące na ziemi możesz brać. Łamanie, odcinanie albo odpiłowywanie gałązek i gałęzi z żywych drzew i krzewów wymaga zgody właściciela terenu. Dlatego przycinaj świeże patyki we własnym ogrodzie, zapytaj właściciela terenu albo użyj zdrowego, suchego patyka z ziemi.
Od jakiego wieku dzieci mogą strugać?
Nie ma ustalonego wieku. Wiele dzieci może zacząć mniej więcej w zerówce, z nożem dziecięcym z osłoną palców i zaokrąglonym czubkiem, na siedząco i z dorosłym obok. Najważniejsze jest to, czy dziecko potrafi usiedzieć w miejscu, słuchać i przestrzegać zasad: strugać od siebie, mieć wokół siebie wolne miejsce na długość ręki i chować nóż do pochwy, zanim wstanie.
Czy według szwedzkiej ustawy o nożach dzieci mogą mieć nóż?
Szwedzka ustawa o nożach (knivlagen) nie wprowadza szczególnej granicy wieku dla zwykłego noża do strugania. Granica 21 lat dotyczy noży sprężynowych, sztyletów sprężynowych i podobnych niebezpiecznych przedmiotów. Natomiast wszystkim – dzieciom i dorosłym – nie wolno mieć noża w miejscu publicznym ani na terenie szkoły, jeśli nie ma do tego uzasadnionego powodu. Polisen jako przykład uzasadnionego posiadania podaje mniejszy nóż w pochwie na wycieczce z grillowaniem, więc nóż jedzie w plecaku na ognisko, a nie przy pasku w mieście.
Jak związać trójnóg?
Połóż trzy drążki obok siebie, środkowy skierowany w przeciwną stronę. Zacznij od podwójnego półsztyku na jednym z zewnętrznych drążków, opleć pięć, sześć zwojów ósemkami między drążkami i owiń dwa zwoje ściągające między każdą parą. Zakończ podwójnym półsztykiem. Nie ściągaj za mocno, bo wtedy nóżek nie da się rozsunąć. Postaw trójnóg, krzyżując zewnętrzne nóżki.
Czy można zawiesić garnek żeliwny na drewnianym trójnogu?
Lekki kociołek albo dzbanek do kawy nie stanowi problemu, jeśli drążki mają trzy, cztery centymetry grubości, a nóżki stoją stabilnie. Pełny garnek żeliwny jest ciężki i mocno obciąża wiązanie, a jeśli jedna nóżka się osunie, garnek wyląduje w ogniu. Lepiej postaw go na ruszcie albo na warstwie żaru i nigdy nie wieszaj naczynia na sznurku blisko płomieni.


