Popularne wyszukiwania

    Ryba w gazecie – cała ryba duszona na parze w mokrym papierze w żarze

    Mokry papier, gorący żar i skóra, która schodzi razem z papierem

    • 4 porcji
    • Czas: 15 min przygotowania + około 15–30 min w żarze
    • Poziom trudności: łatwy
    • 13 składników
    • 15 kroków
    Cała ryba morska z plasterkami czosnku, tymiankiem i oliwą w rozwiniętym pakiecie z papieru do pieczenia, czyli warstwy, która leży najbliżej ryby.
    Zdjęcie: Blue Lotus, Wikimedia Commons (CC BY 2.0)

    Ognisko nad brzegiem jeziora już się wypaliło, a na kamieniu leżą dwa wypatroszone pstrągi tęczowe. Ktoś zachował gazetę z samochodu. Za pół godziny papier będzie z wierzchu suchy i czarny na brzegach, a kiedy się go rozerwie, skóra zejdzie razem z nim w jednym kawałku. Zostanie różowa, soczysta ryba uduszona na parze we własnej wilgoci.

    To stara i prosta metoda, ale od czasu, gdy stała się popularna, jedno się zmieniło: wiemy więcej o farbie drukarskiej i papierze z makulatury w kontakcie z jedzeniem. Dlatego w tym przepisie najbliżej ryby leży arkusz papieru do pieczenia, a gazeta robi tylko to, w czym jest najlepsza: trzyma wodę i chroni przed żarem.

    Jedzenie, para i osłona – trzy warstwy do zapamiętania

    Myśl o pakiecie od środka na zewnątrz:

    • Jedzenie: w środku leży ryba w papierze do pieczenia. To jedyna warstwa, która dotyka jedzenia.
    • Para: pierwsze mokre warstwy na zewnątrz to zapas wody. Woda zamienia się w parę, która gotuje rybę.
    • Osłona: najbardziej zewnętrzne mokre warstwy to te, które mogą się przypalić. Kiedy wyschną i zaczną czernieć, czas zajrzeć do środka.

    Zasada przy ognisku: mokry papier się nie pali, a suchy papier oznacza, że zaraz będzie gotowe.

    Przygotowanie

    1. Lekko osusz rybę z zewnątrz i w środku. Posól i popieprz brzuch od środka i trochę z zewnątrz.
    2. Włóż do brzucha koperek, plasterki cytryny, kilka krążków cebuli i kawałek masła. Na rybach grubszych niż trzy centymetry zrób po dwa albo trzy płytkie nacięcia z każdej strony.
    3. Połóż rybę na dwóch arkuszach papieru do pieczenia. Zegnij dłuższe boki do góry, tak żeby spotkały się nad rybą, i zawiń je razem kilka razy w dół. Skręć albo zawiń końce. Potem połóż dwa nowe arkusze w poprzek, tak żeby łączenie znalazło się pod spodem.
    4. Połóż wewnętrzny pakiet na rozkładówce gazety i zawiń ją wokół ryby. Dokładaj kolejne rozkładówki, aż będziesz mieć 8–12 warstw. Każdą nową rozkładówkę zaczynaj w innym kierunku, żeby pakiet był wszędzie szczelny. Zwiąż bawełnianym sznurkiem, jeśli chce się otwierać.
    5. Zanurz pakiet w wodzie i trzymaj go pod powierzchnią, aż przestanie bulgotać, mniej więcej minutę. Ma być całkiem przemoczony, ale nie może się rozpadać.
    6. Odsuń patykiem żar ze środka, połóż pakiet w zagłębieniu i zgarnij z powrotem trochę żaru wzdłuż boków. Na wierzchu żar nie jest potrzebny, a płomienie nie mogą lizać pakietu.
    7. Zostaw go na około 8–10 minut przy rybach po 250–350 gramów i na 10–15 minut przy rybach po 400–600 gramów. Odwróć pakiet szczypcami. Jeśli papier zacznie się palić, pochlap go wodą.
    8. Druga strona leży tak samo długo. Gdy ryba zaczyna być gotowa, zewnętrzna warstwa jest sucha, brązowa i czernieje na brzegach.
    9. Przenieś pakiet na kamień albo deskę. Wbij termometr przez papier w najgrubszą część ryby, blisko kręgosłupa. Ryba jest gotowa, gdy ma co najmniej 60 stopni.
    10. Zostaw pakiet na 2–3 minuty, żeby odpoczął. Zerwij gazetę i odłóż ją na bok. Otwieraj wewnętrzny papier z boku, z dala od twarzy, bo buchająca para jest gorąca.
    11. Ostrożnie pociągnij za skórę. Zejdzie razem z papierem albo odejdzie w jednym kawałku. Zdejmij widelcem mięso z ości, najpierw od góry, a potem jednym ruchem wyciągnij kręgosłup razem z głową. Podawaj od razu z ziemniakami, kwaśną śmietaną i cytryną.

    Jak poznać, że jest gotowa

    1. Zegarek to tylko drogowskaz. Żar może być gorący albo zmęczony, a ryba prosto z torby termicznej potrzebuje więcej czasu niż taka, która leżała w cieniu. Zamiast tego zaufaj tym znakom:

    2. Papier: zewnętrzna warstwa wyschła, jest brązowa i zaczęła czernieć albo żarzyć się na brzegach.
    3. Płetwa grzbietowa: łatwo ją wyciągnąć, kiedy już otworzysz pakiet.
    4. Mięso: jest nieprzezroczyste aż do kręgosłupa i rozpada się na płatki, gdy naciśniesz je widelcem. Ryby łososiowate robią się jasnoróżowe, makrela szarobiała.
    5. Termometr: co najmniej 60 stopni w najgrubszej części. To wystarcza też do zabicia pasożytów w dziko złowionej rybie.
    6. Jeśli ryba przy ości nie jest gotowa: zawiń z powrotem wewnętrzny papier, owiń kilkoma nowymi mokrymi rozkładówkami i włóż z powrotem na 5 minut.

    Gotowaliście według tego przepisu? Wystaw ocenę

    Oceń ten przepis jako pierwszy.

    Więcej przepisów do wypróbowania

    Wszystkie przepisy →
    • Płat łososia z koperkiem przybity gwoździami do jasnej, nieobrobionej deski, która stoi oparta tuż przy płomieniach ogniska nad jeziorem w letni dzień. 🔥 Z ogniska

      Łosoś płomieniowy (fiński loimulohi) – cały płat łososia na desce przy ognisku

      🍽️ 6 porcji 🥕 9 składników 👣 12 kroków

    • Filet z łososia z glazurą z cebuli i czosnku leży na desce cedrowej na zewnątrz, w tle grillowane grzyby i szaszłyki z krewetek. 🔥 Z ogniska

      Mięso i ryba na desce nad żarem – namoczona deska na ruszcie

      🍽️ 4 porcji 🥕 16 składników 👣 14 kroków

    • Grillowany łosoś z plasterkami cytryny i warzywami w folii. 🔥 Z ogniska

      Łosoś grillowany w folii nad ogniskiem – prosty, zdrowy i lubiany przez dzieci

      🍽️ 4 porcji 🥕 9 składników 👣 8 kroków

    • Smażony burger z łososia z zielonymi ziołami i łyżką sosu tatarskiego w bułce do hamburgerów, obok oliwki i ogórek kiszony na białym talerzu. 🔥 Z ogniska

      Burgery z łososia nad ogniskiem – uformowane w domu, smażone na płycie

      🍽️ 4 porcji 🥕 19 składników 👣 10 kroków

    W domu i przy ognisku

    Rybę możesz wypatroszyć w domu albo nad wodą. Wypatroszoną rybę ze sklepu pakuj zimną do torby termicznej z wkładami chłodzącymi, a produkty z lodówki nie powinny leżeć na wierzchu dłużej niż dwie godziny w letnim upale – i nigdy na słońcu. Gazetę potnij albo podrzyj na całe rozkładówki już w domu i włóż je do foliowej torby, żeby nie porwał ich wiatr.

    Patroszenie ryby – w skrócie

    Rozetnij brzuch od otworu odbytowego aż do skrzeli, prowadząc nóż płytko, żeby nie przeciąć jelit. Wyciągnij wnętrzności. Zeskrob paznokciem kciuka albo łyżeczką ciemną żyłkę krwi wzdłuż kręgosłupa i przepłucz brzuch zimną wodą. Skrzela możesz wyciąć, ale głowa i ogon zostają. Trzymają rybę w całości i ułatwiają jej przenoszenie.

    Łusek nie musisz usuwać. Skóra schodzi razem z papierem, kiedy otwierasz pakiet.

    Papier gazetowy a jedzenie – w czym problem?

    Łatwo pomyśleć, że gazeta to po prostu papier. Ale papier gazetowy powstaje z makulatury i jest zadrukowany farbami, które często zawierają oleje mineralne. Livsmedelsverket (szwedzki urząd ds. żywności) radzi używać tylko papieru przeznaczonego do kontaktu z żywnością, a według tego urzędu papier z makulatury może zawierać m.in. resztki farby drukarskiej i oleju mineralnego. Norweski Mattilsynet wymienia resztki farby drukarskiej, kleju i bisfenolu A wśród substancji, które mogą się znajdować w papierze z makulatury.

    Oleje mineralne nazywa się MOSH i MOAH. MOSH uważa się dziś za niegroźne dla zdrowia w ilościach, które przyjmujemy. Niektóre MOAH mogą uszkadzać materiał genetyczny i wywoływać raka, a Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności EFSA widzi możliwe ryzyko dla zdrowia. Dzieci przyjmują najwięcej w stosunku do swojej wagi. Dlatego niemiecki instytut oceny ryzyka BfR chce, żeby z opakowań do żywności nie przechodziła żadna mierzalna ilość MOAH. BfR opisuje, że te substancje przechodzą nie tylko przy bezpośrednim kontakcie, ale mogą też migrować jako gaz przez papier.

    Co to oznacza w praktyce: ryba w gazecie w letni wieczór to nie zatrucie. Ale nie ma powodu, żeby farba drukarska spotykała się z gorącą, wilgotną rybą. Z papierem do pieczenia w środku gazeta nigdy nie dotyka ryby i żadna farba się nie odbija. Papier do pieczenia nie jest jednak szczelną barierą dla substancji, które przemieszczają się jako gaz, więc substancji z gazety całkiem się pozbędziesz dopiero wtedy, gdy gazety nie użyjesz. Jeśli chcesz się bez niej obejść, masz dwie drogi:

    • Tylko papier do pieczenia. Owiń rybę 5–6 warstwami papieru do pieczenia i namocz pakiet. Papier do pieczenia prawie nie wchłania wody, szybko wysycha i zaczyna się palić, jeśli leży w gorącym żarze. Dlatego połóż pakiet na ruszcie na szerokość dłoni nad żarem albo na chłodniejszym brzegu żaru, jeśli nie spuszczasz go z oczu. Przy rybie 400–600 gramów odwróć pakiet po około 8–10 minutach i zacznij wcześnie mierzyć temperaturę. Jeśli zewnętrzne warstwy czernieją, zdejmij pakiet.
    • Niezadrukowany papier. Niezadrukowany papier oznaczony symbolem kieliszka i widelca sprawdza się w zewnętrznych warstwach jak gazeta i nie ma farby drukarskiej.

    Unikaj błyszczących wkładek reklamowych i czasopism. Są powlekane, nie wchłaniają wody i palą się, zamiast parować.

    Porady do ryby w papierze

    • Tłusta ryba wybacza najwięcej. Makrela, pstrąg potokowy, golec i pstrąg tęczowy pozostają soczyste, nawet jeśli dostaną kilka minut za dużo. Chuda ryba, taka jak szczupak i dorsz, szybciej wysycha.
    • Lepiej więcej warstw niż mniej. Cienki pakiet wysycha i zapala się, zanim ryba zdąży się upiec. Dwanaście warstw gazety na dużej rybie to nie za dużo.
    • Namocz cały pakiet, nie tylko powierzchnię. Trzymaj go pod wodą, aż przestaną wychodzić bąbelki.
    • Dwie małe zamiast jednej olbrzymiej. Ryba ważąca ponad kilogram potrzebuje dużo czasu i piecze się nierówno. Dwie mniejsze ryby będą gotowe jednocześnie.
    • Skóra należy do papieru. Na parze skóra robi się blada i miękka, a nie chrupiąca, więc nie ma czego oszczędzać. Niech zejdzie razem z papierem.

    Częste błędy

    • Pakiet się zapala. Papier nie był wystarczająco mokry albo leżał w płomieniach. Pochlap wodą, przenieś go na żar bez płomieni i owiń kilkoma nowymi mokrymi rozkładówkami, jeśli zewnętrzne warstwy się spaliły.
    • Ryba jest surowa przy ości. Ryba była za gruba albo żar za słaby. Natnij mięso, zawiń z powrotem i daj jej jeszcze 5 minut.
    • Ryba jest sucha. Za długi czas albo za mało mokrych warstw. Następnym razem: więcej warstw i wcześniejsze sprawdzenie termometrem.
    • Popiół w rybie. Pakiet został otwarty w żarze. Zawsze najpierw go wyjmij i zerwij gazetę, zanim otworzysz wewnętrzny papier.
    • Gazeta bezpośrednio na rybie. Da się tak zrobić, ale właśnie tego należy unikać. Papier do pieczenia do środka.

    Bezpieczeństwo przy papierowych pakietach i żarze

    Parzą żar i para. Pakiet, który leżał w żarze, jest dużo gorętszy, niż wygląda, a para przy otwieraniu parzy szybciej niż gorąca woda. Używaj szczypiec i rękawic. Jeśli ktoś się oparzy: chłodź chłodną wodą przez mniej więcej kwadrans, nie dłużej, i nigdy lodem ani śniegiem.

    Dziki pstrąg potokowy i golec: pstrąg z Bałtyku, Zatoki Botnickiej, jezior Vänern i Vättern oraz golec z Vättern mogą zawierać dioksyny i PCB. To samo dotyczy dzikiej siei z jezior Vänern i Vättern. Livsmedelsverket radzi dzieciom, młodzieży oraz osobom w ciąży, karmiącym piersią albo planującym ciążę, żeby jadły taką rybę najwyżej dwa–trzy razy w roku, a pozostałym najwyżej raz w tygodniu. Zalecenie dotyczy dziko złowionych ryb właśnie z tych wód. Hodowlany pstrąg tęczowy i golec oraz ryby z innych jezior nie są nim objęte.

    Alergeny: ryba i mleko (masło, kwaśna śmietana).

    Ryba w papierze z dziećmi

    Pakiet to dobra robota dla dzieci. Dzieci mogą włożyć do brzucha koperek i cytrynę, zawinąć gazetę wokół papieru do pieczenia, zawiązać sznurek, zanurzyć pakiet w wodzie i liczyć bąbelki. Daj każdemu dziecku własną małą makrelę albo kawałek ryby we własnym pakiecie i napisz flamastrem imię na zewnętrznym papierze.

    Warianty ryby w papierze

    • Makrela z musztardą: posmaruj makrelę gruboziarnistą musztardą i włóż do brzucha czerwoną cebulę.
    • Filet zamiast całej ryby: filet z łososia też się sprawdzi, ale potrzebuje tylko 6–8 minut na stronę. Papier do pieczenia do środka także tutaj.

    Najczęściej zadawane pytania

    Czy pieczenie ryby w papierze gazetowym jest niebezpieczne?

    Raz na jakiś czas nie jest niebezpieczne, ale gazeta bezpośrednio przy jedzeniu to też nic dobrego. Papier gazetowy to makulatura z farbą drukarską, która często zawiera oleje mineralne, i nikt nie wie dokładnie, co zawiera dany papier z makulatury. Połóż papier do pieczenia do środka, wtedy gazeta nigdy nie dotknie ryby.

    Czy można użyć samego papieru do pieczenia?

    Tak. Owiń rybę 5–6 warstwami papieru do pieczenia i namocz pakiet. Prawie nie trzyma wody i może zacząć się palić w gorącym żarze, więc lepiej połóż go na ruszcie na szerokość dłoni nad żarem. Odwróć po około 8–10 minutach i zacznij wcześnie mierzyć.

    Jak długo ryba ma leżeć w żarze?

    Makrela 250–350 gramów potrzebuje łącznie około 15–20 minut, a ryba 400–600 gramów około 20–30 minut, z jednym odwróceniem w połowie. Ryba jest gotowa, gdy przy kręgosłupie ma co najmniej 60 stopni.

    Czy rybę trzeba oczyścić z łusek?

    Nie. Skóra schodzi razem z papierem, kiedy otwierasz pakiet, a łuski zostają na skórze. Rybę wystarczy wypatroszyć.

    Jaka ryba nadaje się najlepiej?

    Tłusta ryba o jędrnym mięsie: pstrąg tęczowy, pstrąg potokowy, golec i makrela. Sieja i okoń też się sprawdzą. Chuda ryba, taka jak szczupak, łatwiej wysycha i potrzebuje krótszego czasu oraz więcej mokrych warstw.

    Dlaczego pakiet się zapalił?

    Był za suchy albo leżał w płomieniach. Namocz pakiet, aż przestanie bulgotać, połóż go na żarze bez płomieni i pochlap wodą, jeśli brzegi zaczną się palić.

    Więcej poradników i przepisów

    Więcej na wieczór z rybą przy ognisku

    Warstwa żaru, która wystarczy na pakiety

    Pakiety z rybą lubią leżeć w równym żarze, a nie w płomieniach. Tak ułożysz ognisko, żeby wypaliło się do warstwy żaru, która trzyma ciepło przez pół godziny.

    Rozpal ognisko

    Złówcie obiad sami

    Pstrągi potokowe, golce i pstrągi tęczowe można złowić w wielu miejscach w Szwecji. Oto miejsca dla rodziny, która chce łowić ryby i jeść na plaży.

    Znajdź łowiska

    Ziemniaki obok ryby

    Ten sam żar, to samo czekanie. Pieczone ziemniaki potrzebują trochę więcej czasu niż ryba, więc włóż je pierwsze, a rybę, gdy będą w połowie.

    Upiecz ziemniaki w żarze