Krótka odpowiedź
Wybierzcie się na krótki spacer z dziewięcioma polami obserwacji: szyszka, igła, ptasi głos, liść, nasiono, ruch ptaka, ślad, kora i zimowa pogoda. Grajcie jako drużyna i niech wystarczy jeden rząd. Na krótką chwilę wybierzcie trzy pola i zmieniajcie zadania śniegowe zależnie od dzisiejszej pogody.
Zimowe bingo zamienia zwykły spacer w małe poszukiwania. Ślad na śniegu, szyszka przy ścieżce i głos ptaka wystarczą, żebyście zaczęli patrzeć na miejsce w nowy sposób. Nikt nie musi znać nazw wszystkiego, co znajdziecie.
Grajcie razem i wybierajcie pola według pogody. Dziewięć małych zadań sprawdza się nawet w zimowy dzień bez śniegu, a skończyć możecie po jednym rzędzie. Tu jest osobna plansza do zabrania; więcej rodzajów wycieczek znajdziecie wśród atrakcji dla dzieci na łonie natury.
Weźcie planszę albo czytajcie po trzy pola naraz
Otwórzcie zimowe bingo do wydruku i najlepiej wydrukujcie je na trochę grubszym papierze. Jeśli na dworze jest mokro, kartka może być w koszulce foliowej. Długopis i coś twardego do pisania to wszystko, czego potrzebujecie oprócz zwykłych ubrań na wycieczkę.
Możecie też przeczytać trzy pola przed wyjściem i pozwolić dzieciom je zapamiętać. Wtedy nie musicie zdejmować rękawiczek za każdym razem, gdy ktoś coś znajdzie. Dorosły zaznacza, gdy się zatrzymujecie.
Zacznijcie od wybrania miejsca, gdzie można przejść krótką pętlę albo tam i z powrotem. Sprawdzi się park, podwórko albo znana leśna ścieżka. Nie pozwólcie, żeby jakieś znalezisko zwabiło was dalej, niż zamierzaliście iść.
Dziewięć pól do odkrycia zimą
| Patrzcie nisko przy ziemi | Patrzcie na rośliny | Używajcie uszu i oczu |
|---|---|---|
| Szyszka leżąca luzem | Zielona igła | Usłysz ptaka |
| Opadły liść | Nasiono albo suchy owocostan | Zobacz poruszającego się ptaka |
| Ślad na śniegu albo w miękkiej ziemi | Dwa różne wzory kory | Płatek śniegu, szron albo kropla deszczu |
Pola są napisane tak, żeby dało się je zbadać na miejscu. Nie musicie zabierać przedmiotów do domu. Wskażcie, zróbcie zdjęcie własnym telefonem albo opiszcie, co widzicie, a znalezisko zostawcie na miejscu.
Pole z korą oznacza porównanie powierzchni dwóch drzew, a nie odrywanie kory. Igły wystarczy zobaczyć na gałęzi. Jeśli macie też zbierać materiały do prac ręcznych, zasady znajdziecie w poradniku o allemansrätten (prawo swobodnego dostępu do przyrody).
Ułatwiajcie, nie robiąc z tego sprawdzianu
Na krótką pierwszą rundę wybierzcie trzy pola. Jedno dziecko może nasłuchiwać ptaków, drugie szukać szyszek, a dorosły pomagać przy wzorach kory. Grajcie jako grupa i niech znaleziska liczą się dla wszystkich.
Kto chce mieć więcej do roboty, może opisać każde znalezisko dwoma słowami: spiczasta szyszka, prążkowana kora albo błyszcząca kropla. Inna wersja to narysowanie jednego ze znalezisk na odwrocie, gdy wrócicie do domu.
Jeśli dzieci mają różną ochotę, niech jednemu wystarczy jeden rząd, a reszta wypatruje dalej w drodze do domu. Bingo ma pomagać w spacerze, a nie być listą, którą trzeba skończyć, zanim ktokolwiek wejdzie do domu.
Dopasujcie pole śnieżne do dnia
Gdy jest śnieg, możecie porównywać różne odciski ze ścieżki. Patrzcie na kształt, wielkość i kierunek. Nie musicie oznaczać gatunku, żeby zaznaczyć pole. Pierwszym znaleziskiem może być odcisk buta, a potem poszukacie czegoś innego.
Bez śniegu to samo zadanie można zrobić w miękkiej ziemi przy ścieżce. Jeśli ziemia jest twarda i sucha, pomińcie to pole i wybierzcie inny rząd. Bingo ma podążać za dniem – nikt nie musi szukać szronu, gdy jest na plusie.
Gdy śnieg się lepi, możecie na koniec ulepić bałwana albo zrobić w domu śnieżną latarnię – jako osobną chwilę po spacerze.
Zatrzymajcie się, gdy usłyszycie ptaka
Najpierw słuchajcie z miejsca, gdzie wszyscy dobrze stoją. Potem spróbujcie zobaczyć, skąd dobiegał dźwięk. Samo usłyszenie ptaka wystarczy do pola z głosem; wypatrzenie ruchu może być kolejnym zadaniem.
Przy istniejącym karmniku możecie chwilę postać i przyjrzeć się wielkości, kolorom i temu, jak ptak się porusza. Przewodnik ptaki przy zimowym karmniku pomoże wam porównać kilka popularnych gatunków. Nie podchodźcie bliżej dla zaliczenia pola, jeśli ptaki się płoszą.
Ustalcie drogę do domu, zanim zaczniecie szukać
Wybierzcie znane, dozwolone miejsce i trzymajcie grupę razem. Dorosły odpowiada za drogę. Zostawcie rośliny i zwierzęta w spokoju, nie próbujcie znalezisk i nie wchodźcie na lód ani blisko ruchu ulicznego dla jednego pola. Zmieńcie to, co zmokło, i skończcie poszukiwania, jeśli ktoś musi wejść do ciepła.
Jeśli wychodzicie późnym popołudniem, światło i wybór drogi trzeba zaplanować od początku. Przeczytajcie poradnik zimowy spacer po zmroku, zamiast pozwolić, by bingo prowadziło was coraz głębiej w ciemny las.
Zachowajcie jedną rzecz ze spaceru
Niech każdy wybierze znalezisko dnia: kroplę, która wisiała na samym końcu gałązki, dźwięk, którego nie umieliście rozpoznać, albo dwa pnie o zupełnie różnej korze. Zapiszcie albo narysujcie to na odwrocie planszy.
Wróćcie w to samo miejsce innego dnia i zobaczcie, co się zmieniło. Śladu może już nie być, a ptak może milczeć, za to owocostan wciąż może stać. Więcej krótkich wycieczek na grudzień znajdziecie w poradniku wycieczki adwentowe.
Najczęściej zadawane pytania
Czy zimowe bingo działa bez śniegu?
Tak. Większość pól dotyczy rzeczy, które są też na gołej ziemi. Jeśli brakuje śniegu, wybierzcie kroplę deszczu w polu z pogodą i ślad w miękkiej ziemi.
Czy dzieci muszą znać nazwy gatunków?
Nie. Pola opierają się na patrzeniu i słuchaniu. Wystarczy opisać na przykład ruch ptaka albo dwa różne wzory kory.
Czy trzeba wypełnić całą planszę?
Niech wystarczy jeden rząd albo trzy wybrane pola. Kończcie, gdy spacer się skończy, i wróćcie z tą samą planszą innego dnia.

