Kiedy las uderzył w plecy – nasza koszmarna przygoda z kedami jeleni
Nie jesteśmy obcy wyzwaniom, kiedy jesteśmy w naturze – wiatr, deszcz, kleszcze, zmęczone dzieci. To się wiąże z terytorium. Ale nic nie mogło nas przygotować na ten późny letni wieczór, kiedy wyruszyliśmy do obozu, a zamiast tego skończyło się w środku horroru-movie-jak piekło. Oto historia naszego spotkania z kedami jeleni – jedną z naszych najnieprzyjemniejszych przygód.
Co to są jelenie keds?
Jeleń keds, zwany również muchami jeleni (łacina: Lipoptena cervi), to małe, płaskie owady żywiące się krwią zwierząt – głównie łosi i jeleni. Rzadko latają na długich dystansach, a zamiast tego zrzucają skrzydła, gdy znajdą nosiciela, a następnie czołgają się po skórze, by ugryźć. Nie mogą rozmnażać się na ludziach, ale mogą powodować poważny dyskomfort, ponieważ trudno ich pozbyć, czołgać się we włosy, ubrania i brody – a czasami wywołać reakcje alergiczne lub wysypki jak ugryzienia. Są najbardziej aktywni od końca lipca do października, zwłaszcza w lasach z dużą ilością dzikiej przyrody.
Nasza przygoda – która szybko zamieniła się w traumę
Zaczęło się jako spontaniczna przygoda namiotowa. Spakowaliśmy samochód, celując w jezioro, gdzie planowaliśmy łowić ryby i obozować. Ale kiedy przyjechaliśmy, przez wejście była bariera drogowa – więc plan musiał się szybko zmienić. Pojechaliśmy 15 minut do innego jeziora, nieznanego nam, i zaczęliśmy tam wędrować z zbyt dużą ilością sprzętu.
Po drodze wybieraliśmy śpiewniki, i wszystko wydawało się być bardzo przytulną wieczorną przygodą. Leo ma muchę na głowie – "Fly, ew!" powiedział. Nie brałem tego zbyt poważnie. Często narzeka na muchy.
Ale potem mam muchę. A potem jeszcze jeden. I jeszcze jedno.
Nie wyglądały jak zwykłe muchy – były płaskie, ciemne, z czymś w kształcie kraba i sposobem trzymania się tego, co sprawiało, że skóra się czołgała. Leo krzyknął: "Tam, tatusiu! Tam!", kiedy próbowałem je zdjąć z rąk, szyi i włosów.
Nie przestaliśmy, ale nie przestali przychodzić.
Panika na kempingu
Kiedy w końcu dotarliśmy do jeziora, byliśmy przesiąknięci potem, podrażnieni i już znudzeni tymi robakami. Leo od razu go dopadł. Rosita go odpaliła i odłożyliśmy sprzęt. Wtedy zaczęła się prawdziwa inwazja.
Muchy czołgały się na ubraniu, we włosy i brody, na szyi dziecka. Panika przejęła kontrolę. Rosita spanikowała, ja spanikowałem, Leo krzyczał. Podniosłem go w ramiona i powiedziałem: "Wynosimy się!"
Opuściliśmy kemping i pobiegliśmy przez las. Muchy były na nas cały czas, lądowały, czołgały się, trzymały. Spacer, który trwał 25 minut, zabrał 10 minut z powrotem. Nie zatrzymaliśmy się. Uciekliśmy.
W samochodzie – ale nie jest jeszcze bezpieczny
Kiedy dotarliśmy do samochodu, myśleliśmy, że jesteśmy bezpieczni. Ale nie. Gdy wsadziłem Leo do samochodu, znowu zaczęli przychodzić. Na nas. Na niego. W biegu. Walczyliśmy, żeby oczyścić się z ubrań, fotelika dla dziecka. Rosita stała machając rękami w powietrzu, myłam muchy z brody, z koszuli Leo, z włosów Rosity.
Znaleźliśmy muchy nawet po zamknięciu drzwi. W samochodzie. Na nodze Leo. Na ramieniu Rosity. Z tyłu kolana. Zajęło nam kilka godzin zanim byliśmy pewni, że ich nie ma.
Czego się nauczyliśmy
- Unikaj kempingów namiotowych w strefach jeleni pod koniec lata – szczególnie w lasach z dużą ilością dzikiej przyrody
- Zawsze nosić długie rękawy i przykrycie głowy podczas wieczornych wycieczek po lesie
- Jelenie kurczowo trzymają się mocno – powinny być zdrapane, a nie rozwalone
- Trzymaj mokre chusteczki i ubrania na zmianę w samochodzie.
- Plan B nie zawsze jest lepszy, ale czasem trzeba się odważyć, żeby go skrócić.
Nasze odbicie
Nigdy nie obozowaliśmy. Nie łowiliśmy ryb. Nawet nie jedliśmy kolacji na zewnątrz. Ale nauczyliśmy się czegoś ważnego: że życie na świeżym powietrzu polega czasem na poznaniu, kiedy czas nazwać to odejściem.
Zakończyliśmy wieczór w domu na kanapie, z pod prysznicem ciała, czyste ubrania i film. Ale uczucie czegoś, co nas pełzało, trwało godzinami. I pewnie będzie to trwało za każdym razem, gdy usłyszymy "Fly...ew!" od Leo.
Planujesz spacerować z dziećmi czy daleko od pomocy? Przeczytaj pierwsza pomoc na turystykę w Szwecji i spakuj od początku.
Chcesz zobaczyć cały atak?
SENSTYTYWNI WIDZĄCY OCHRONAJĄ!
Jeśli jesteś na tyle odważny, aby obejrzeć cały odcinek, możesz kliknąć wideo – ale zrób to na własne ryzyko! Wciąż mamy niepokojące uczucia oglądając nagranie.
100 szwedzkich szlaków pieszych!
Szukasz idealnego szlaku? Zebraliśmy 100 najciekawszych, najbardziej wymagających i najwartszych zobaczenia szlaków pieszych w Szwecji na jednej liście!














































