Toen het bos terugsloeg – ons nachtmerrie avontuur met hertenkids
We zijn niet vreemd aan uitdagingen als we in de natuur zijn – wind, regen, teken, vermoeide kinderen. Dat hoort erbij. Maar niets had ons kunnen voorbereiden op die late zomeravond toen we naar het kamp gingen, en in plaats daarvan belandden we midden in een horrorfilmachtige inferno. Dit is het verhaal van onze ontmoeting met herten Keds – een van onze meest onaangename avonturen ooit.
Wat zijn hertenkids?
Hertenkids, ook hertenvliegen genoemd (Latijn: Lipoptena cervi), zijn kleine, platte insecten die zich voeden met bloed van dieren – voornamelijk eland en herten. Ze vliegen zelden lange afstanden; in plaats daarvan werpen ze hun vleugels af zodra ze een gastheer hebben gevonden en kruipen dan rond op de huid om te bijten. Ze kunnen zich niet voortplanten op mensen, maar ze kunnen ernstige ongemakken veroorzaken omdat ze moeilijk weg te krijgen zijn van, kruipen in haar, kleren en baard – en soms leiden allergische reacties of bijt-achtige uitslag. Ze zijn het meest actief van eind juli tot oktober, vooral in bosland met veel wilde dieren.
Ons avontuur – dat snel veranderde in een trauma
Het begon als een spontaan tent kampeeravontuur. We pakten de auto, mikkend op een meer waar we van plan waren te vissen en kamperen. Maar toen we aankwamen, was er een wegbarrière over de ingang – dus het plan moest snel veranderen. We reden 15 minuten naar een ander meer, onbekend bij ons, en begonnen er te wandelen met veel teveel uitrusting.
Onderweg kozen we canterellen, en alles voelde als een echt gezellig avondavontuur. Leo kreeg een vlieg op hem – "Fly, ew!" zei hij. Ik nam het niet te serieus. Hij klaagt vaak over vliegen.
Maar toen kreeg ik een vlieg op me. Dan nog een. En nog een.
Ze zagen er niet uit als gewone vliegen – ze waren plat, donker, met iets krabachtigs in hun vorm en een manier om je vast te klampen aan dat maakte je huid kruipen. Leo riep: "Daar, papa! Daar!" terwijl ik probeerde om ze van mijn armen, nek en haar af te krijgen.
We bleven doorgaan, maar ze stopten niet.
Paniek op de camping
Toen we eindelijk het meer bereikten waren we doorweekt van zweet, geïrriteerd en al moe van deze insecten. Leo heeft er meteen een bij zich. Rosita pakte hem en we zetten onze spullen neer. Toen begon de echte invasie.
Vliegen kroop over kleren, in haar en baarden, op de nek van het kind. Paniek nam het over. Rosita raakte in paniek, ik panikeerde, Leo schreeuwde. Ik pakte hem op in mijn armen en zei: "We gaan weg!"
We verlieten de camping en renden terug door het bos. De vliegen zaten de hele weg op ons, landend, kruipend, vastklampend. De wandeling die 25 minuten duurde nam 10 minuten terug. We zijn niet gestopt. We zijn gevlucht.
Bij de auto – maar nog niet veilig
Toen we bij de auto kwamen dachten we dat we veilig waren. Maar nee. Toen ik Leo in de auto zette, kwamen ze weer. Op ons. Op hem. In de versnelling. We vochten om onszelf te zuiveren, onze kleren, de autostoel van het kind. Rosita stond met haar armen in de lucht te zwaaien, ik poetste vliegen van mijn baard, van Leo's shirt, van Rosita's haar.
We vonden vliegen zelfs nadat we de deuren hadden gesloten. In de auto. Op Leo's been. Op Rosita's arm. Achterin m'n knie. Het duurde een paar uur voordat we er helemaal zeker van waren dat ze weg waren.
Wat we geleerd hebben.
- Vermijd tenten kamperen in hert-ked zones in de late zomer – vooral in bossen met veel wilde dieren
- Draag altijd lange mouwen en een hoofdbedekking op avondtochten in het bos
- Hertenkids klampen zich stevig vast – ze moeten eraf worden geschraapt, niet weggevaagd
- Houd natte doekjes en een verandering van kleding in de auto
- Plan B is niet altijd beter – maar soms moet je durven om het kort te houden
Onze reflectie
We hebben nooit gekampeerd. We visten niet. We hebben niet eens buiten gegeten. Maar we leerden iets belangrijks: dat het buitenleven soms draait om weten wanneer het tijd is om het op te geven.
We eindigden de avond thuis op de bank, met gedouchte lichamen, schone kleren en een film. Maar het gevoel dat er iets op ons krioelt duurde uren. En het zal waarschijnlijk blijven hangen elke keer als we horen "Fly... ew!" van Leo.
Ben je van plan om te wandelen met kinderen of ver weg van hulp? Lees eerste hulp voor wandelen in Zweden en pak meteen vanaf het begin in.
Wil je de hele aanval zien?
Gevoelige gezichten worden gewaarschuwd!
Als je dapper genoeg bent om de hele aflevering te bekijken, voel je vrij om op de video te klikken – maar doe het op eigen risico! We voelen ons nog steeds ongemakkelijk bij het bekijken van de beelden.
100 Zweedse wandelroutes!
Op zoek naar de perfecte wandelroute? We hebben 100 van de interessantste, uitdagendste en mooiste wandelroutes van Zweden in één lijst! verzameld














































